Τι μερα ειναι!? Τι ωρα!? Εγω που βρισκομαι?!

…για να γράφω ποστ τέτοια ώρα, τα πράγματα είναι πολύ άσχημα... σήμερα ξύπνησα από τις 9 το πρωί… επειδή βρέθηκα σε λάθος μέρος, λάθος στιγμή, ευτυχώς όχι και με λάθος πρόσωπο... συγκεκριμένα, εχθές το βράδυ αποκοιμήθηκα στον καναπέ του σαλονιού – σαν εξόριστος σύζυγος - όπου τα εξώφυλλα δεν κλείνουν ποτέ, με ανοιχτά φώτα, τηλεόραση, ραδιόφωνο, θερμοσίφωνα και λοιπές οικοσυσκευές... φαντάζεστε σε τι κατάσταση σοκ ξύπνησα πρωί-πρωί.. όταν φύση και τεχνολογία μου επιτέθηκαν ύπουλα… το φως χτύπαγε με τέτοια επιμονή τα βλέφαρά μου που άρχισα να παραμιλάω... μόνος μου σύμμαχος, ο Κωνσταντίνος Τζούμας, στο Cafe Society στον Εν Λευκώ.. πω πω μήνες είχα να τον ακούσω.. κι αυτός ρε παιδί μου αξημέρωτα κάνει εκπομπή... 10-12 πμ… το ωραίο είναι ότι με την καλημέρα σχολίασε το ίδιο πράγμα … «Πού είναι εκείνες οι ωραίες εποχές που γύρναγες αργά τα βράδια και δεν έπρεπε να σηκωθείς στις 7 το πρωί!?»

…κατ’ αρχήν, έχω τόσο καιρό να ξυπνήσω τόσο νωρίς που πραγματικά νιώθω πολύ άβολα… σαν να ξύπνησα σε ξένη πόλη ένα πράγμα... ξέρετε, όταν πας σε ένα ξένο μέρος πως νιώθεις τις πρώτες μέρες που δεν ξέρεις την τύφλα σου... εεε έτσι κι εγώ... έπιασα να κάνω την πρωινή ρουτίνα… ήπια καφέ, έκανα αρκετά τσιγάρα και έκατσα στον υπολογιστή… κοίταξα το ρολόι του… Jesus!!! είναι ακόμα 11:53!!! τι θα τις κάνω τόσες χρονομονάδες μπόνους?!

…τώρα πρέπει να δουλέψω… αλλά σκέφτομαι ότι αν αρχίσω να δουλεύω από τώρα θα βγάλω τόση δουλειά που τις υπόλοιπες μέρες δεν θα’χω τι να κάνω… δεν λέει… άσε που μπορεί να μου γίνει και συνήθεια… είδα κι έπαθα να τις κόψω αυτές τις συνήθειες… τώρα θα ξανακυλίσω!? ΠΟΤΕ!!

…καπουτσίνο ήπια?! όχι… μμμμ.. για να δούμε θα τον πετύχω?! :)