Ο ΑΠΟΓΡΑΦΕΑΣ

…της γειτονιάς με απευθείας ανάθεση της σπιουνιάς, μας επισκέφθηκε σήμερα στην πολυκατοικία… είχε κρεμασμένες στην πλάτη ένα σωρό αδιάκριτες ερωτήσεις που αδημονούσαν να απαντηθούν στις οποίες απάντησα καθώς πρέπει σαν κυρία που είμαι :P αλλά δεν μπορούσα να αποφύγω κάποιες σκέψεις που μου ερχόντουσαν αυτόματα στο μυαλό καθώς περνούσα την ιερά απογραφή…

…ας πούμε, ακριβής ημερομηνία γέννησης.. με έμφαση στο ακριβής (!) λες και υπήρχε περίπτωση να δώσει κανείς ημερομηνία γέννησης του τύπου γεννήθηκα στις 8 κάποιου βροχερού μήνα μιας χρονιάς σύμβολο.. ε; καλό; βρες την κ. απογραφέα μου τώρα… κι άμα σ’ άρεσε συνεχίζουμε έτσι να διασκεδάσουμε και λίγο… στο σημείο αυτό έχω βέβαια μια απορία.. ΑΝ η απογραφή είναι τόσο σοβαρή υπόθεση πώς στην ευχή δεν ζητάνε ταυτότητα?! εγώ έτοιμη την είχα…………

…άλλη ερώτηση.. φιλοξενείτε κανέναν άλλον σ΄αυτό το σπίτι?! άργησα να απαντήσω ομολογουμένως... τα φαντάσματα πιάνονται στην απογραφή?!?! κόλλησε το μυαλό μου τώρα! δεν ξέρω αν με πίστεψε όταν απάντησα τελικά όχι, αλλά βαριόταν να το ψάξει παραπάνω και το κατέγραψε… πάλι καλά γιατί εγώ μπορεί να φιλοξενώ τον άντρα της διπλανής πόρτας – και κυρίας πίσω από την πόρτα φυσικά - με τι μούτρα θα πάει αυτός μετά δίπλα να κάνει τις ερωτήσεις του!? κι αν του <ξεφύγει> τίποτα?! πολύ θέλει να γίνει το κακό?! είπαμε να απογραφούμε ο καθένας σπίτι του, τι μπλέκει τώρα τις <φιλοξενίες> στην έρευνα?!

…καλά οι λεπτομέρειες του σπιτιού με τσάκισαν… αν έχει διπλά τζάμια?! εδώ με το ζόρι έχουμε τζάμια κ. απογραφέα μου, αναρωτιέται το κράτος αν τα’χουμε και διπλά! Internet?! εε! ναι έχω και τζάμια και Internet, είναι τεκμήριο αυτό?! εάν κάνω ανακύκλωση?! και σε τι ποσοστό?! στο ποσοστό που χωράνε οι κάδοι της ανακύκλωσης! μετά απλά πετάω τα σκουπίδια γιατί δεν ταιριάζουν καθόλου με το πλακάκι της κουζίνας και το πλακάκι δεν μπορώ να το πετάξω φυσικά, οπότε ξεφορτώνομαι αναγκαστικά τα σκουπίδια, κ. απογραφέα μου…

…αυτοκίνητο, χώρους στάθμευσης κτλ. δεν έχω κι έτσι εξαντλήσαμε τα τετραγωνικά του σπιτιού… μια ερώτηση που θα θυμάμαι για πάντα είναι εάν το λουτρό/ντους βρίσκεται εντός της οικίας για την οποία μιλάμε?! με το ζόρι κρατήθηκα να μην του πω ότι ντρέπομαι που το λέω αλλά δεν υπάρχει λουτρό/ντους στο σπίτι και αναγκάζομαι και κάνω τις ανάγκες μου βλ. ψιλό/χοντρό/μπάνιο κοκ. στο καφέ της πλατείας που εξυπηρετεί κι άλλους αναξιοπαθούντες σαν κι εμένα…

…και κάπου εκεί μας τέλειωσαν τα τετραγωνικά και η δική μου απογραφή κι άρχισε τις ερωτήσεις για τους γείτονες που λείπανε (!) κ. απογραφέα μου πολύ ευχαρίστως να σας απαντήσω με το ανάλογο αντίτιμο, πόσο πάει η απογραφή δια αντιπροσώπου?! είναι κι εκείνα τα διπλά τζάμια που λέγαμε…



υγ
…την απόδειξη απογραφής τη φυλάμε για 6 μήνες, γιατί; μετά δικαιούμαστε να αλλάξουμε απογραφικό στάτους; ενώ π.χ. στους 3 μήνες δεν δικαιούμαι να φιλοξενήσω κανέναν άνθρωπο;

Greek Family Values

[...σε συνέχεια του προηγούμενου.. απλά κορυφαίο..χαχαχα]



[..και το αγαπημένο μου!]

Τα κoμπλεξ των συγχρονων Ελληνων – Το δικο μου TOP 10

…μετά από σχολαστική παρατήρηση κατέληξα ότι η τελευταία λέξη των κόμπλεξ στην Ελλάδα επιβάλλει τα παρακάτω..

1 …πρώτον, να έχει σ-χέσει… κάλλιο να σε πούνε κλέφτη – σιγά τη βρισιά δηλαδή :P – παρά αγάμητο… μπακούρι… κτλ. που ισοδυναμεί με τον πάτο του βαρελιού της παγκόσμιας κατάταξης των αποτυχημένων… καλά άχρηστος/η είσαι και δεν μπορείς να <βγάλεις> μια γκόμενα/έναν γκόμενο?!?

…άσε που έχεις μπροστά σου και τον εφιάλτη του Σαββατόβραδου να σε περιμένει (που έρχεται δεύτερος στη λίστα μας)

2 ...ουέ και αλίμονό σου, εάν έρθει το Σαββατόβραδο (ή/και το Παρασκευόβραδο) και δεν έχεις κανονίσει έξοδο – κι ας έλεγε η γιαγιά μου ότι τα Σάββατα βγαίνουν οι φαντάροι και οι υπηρέτριες – με τι μούτρα θα πας τη Δευτέρα στη δουλειά?! τι κι αν είναι φράπα από την ξεκούραση... επιτρέπεται Σάββατο βράδυ να κάτσεις ΜΕΣΑ ΜΟΝΟΣ σου??????????????????????????????
...κι αν σκατόλαχε και δεν μπόρεσες να κολλήσεις μαϊντανός πουθενά, κοίτα μην σου ξεφύγει κακομοίρη μου!! κι άντε μετά να πείσεις ότι είσαι περιζήτητος…

3 …Χριστούγεννα στη Ν. Υόρκη (άντε και στο Λονδίνο), Πάσχα στη Μύκονο, καλοκαίρι στη … Μύκονο, του Αγ. Πνεύματος στη …Μύκονο, 25η Μαρτίου στη… Μύκονο.. και για να μην τα πολυλογούμε κάθε τρεις και λίγο πρέπει να περνάς από τη Μύκονο για εξακρίβωση στοιχείων, όπως έκαναν παλιά οι αντιφρονούντες από το αστυνομικό τμήμα για να πάρουν πιστοποιητικό φρονημάτων.. στα πλαίσια της αποκέντρωσης η υπηρεσία μεταφέρθηκε στη Μύκονο και για την πιστοποίηση πρέπει να προσκομίσεις φωτογραφίες μεγέθους αφίσας στα Ματογιάννια, τη Super Paradise, το σβέρκο του Γαβαλά και προαιρετικά με κανένα διεθνές σελέμπριτυ την ώρα που του σηκώνεις το σακάκι…

4…πρέπει να χρωστάς!! αααα.. όλα κι όλα… σε όλους και παντού… αλλιώς δεν έχεις πρόσωπο ρε σ’ αυτή την κενωνία… ξέχνα τις μαλακίες του τύπου πληρώνω τις υποχρεώσεις μου, στην ώρα μου και άλλα μικροαστικά!! τη σήμερον ημέρα, κανένας δεν σε σέβεται εάν δεν κινδυνεύεις να σου πάρουν και τα σώβρακα… και τι φταις εσύ στην τελική, που σου τάξανε πως θα γίνεις μπρούκλης με δανεικά ευρά?!

5 …σεξ, πολύ σεξ… και πάλι σεξ… χωρίς δουλειά μπορείς να μείνεις (αυτό άλλωστε θα είναι και το απόλυτο trend τον ερχόμενο χειμώνα), χωρίς σεξ …. δεν την παλεύεις! απαραιτήτως τρις ημερησίως, τουλάχιστον έτσι θα λες (γιατί νομίζεις ότι οι άλλοι το κάνουν κιόλας); και όχι τίποτα τετριμμένα… κίνκυ, προχώ, τρίγωνα, πολύγωνα και άμα φέρει και κανείς το σκύλο του στη μάζωξη κοίτα μην κάνεις σαν τη θεια μου την Ευρώπη και καρφωθείς ότι δεν πας με σκυλιά… παίξτο ψύχραιμος… το πολύ-πολύ να πεις ότι δεν είναι… η ράτσα σου!

6 ...έχεις παραπάνω κιλά??????????? κυτταρίτιδα?????????? πανάδες???????????? φαλάκρα???????????? και τολμάς και κυκλοφορείς?! ... αφού όλα διορθώνονται, εσύ γιατί επιμένεις να γυρνάς αδιόρθωτος?!?! τι?! δεν είσαι σταρ?! μην το λες… γιατί ποτέ δεν ξέρεις πότε και πού θα σε πετύχει η κάμερα του STAR! επιτρέπεται να βγεις στο γυαλί με τέτοια χάλια?! εδώ δώσαμε μάχες στήθος με στήθος 3ΧΧΧ (ας είναι καλά οι σιλικόνες) για να κατοχυρώσουμε το 15' δημοσιότητας που οραματίστηκε ο Άντυ Γουώρχωλ κι εσύ θα μας γυρίσεις στην εποχή της αφάνειας?!? …πάρτο απόφαση, αν δεν μπορείς να ανταγωνιστείς εμφανισιακά τις τηλεπερσόνες που σε κατακλύζουν, άη πάγαινε και πέθανε καημένε…

7 …η ηθική αποτελεί πλέον προϊστορική μορφή ανθρωπιάς.. κι εσύ είσαι ο σύγχρονος Έλληνας, ο Νεοέλληνας… τι σχέση έχεις μ’ αυτά?! θες να σε πούνε γραφικό?! παρωχημένο?! συντηρητικό?! α πα πα πα …και πού είσαι?! δεν χρειάζεται να νιώθεις άσχημα επειδή τα γάμησες όλα για να <πετύχεις> ...σκέψου μόνο να μην <πετύχαινες> κι έτσι και βαρέσεις καμιά κρίση ηθικής (δεν ξέρεις τι ύπουλο πράγμα είναι αυτό), τράβα σπίτι, ξάπλωσε και περίμενε να σου περάσει… εάν δεις ότι επιμένει, πήγαινε κατ’ ευθείαν στο πλησιέστερο εφημερεύον για τις πρώτες βοήθειες.. …φρόντισε μόνο να πετύχει η <νάρκωση> μην τυχόν και ξυπνήσεις απότομα και τρομάξεις με αυτά που θα δεις…

8 …ενημέρωση είναι πλέον να ξέρεις, απ’ έξω και ανακατωτά, όλα τα κλαμπ, τις πίστες, τα spa, τα κοσμικά στέκια της πόλης βρε αδερφέ, τι προφυλακτικό φοράει ο Γκλέτσος (πάλι καλά δηλαδή που φοράει…), πόσες πίπες καταφέρνει η Σάσα Μπάστα σε τρία τέταρτα της ώρας, ποιανού είναι (μάνα) το παιδί της Πιπίτσας της γειτόνισσας?! και άλλα εφτασφράγιστα μυστικά της σώου-μπιζ στην Ελλάδα δηλ. στο τρίπτυχο Τσακάλωφ, Μηλιώνη, Πατριάρχου Ιωακείμ… δεν μας ενδιαφέρει κύριος αν άνοιξε το νέο Μουσείο της Ακρόπολης, εκτός κι αν κάνει ωραίο φρέντο…αααα τότε αλλάζει το πράγμα… ή αν μιλάμε για εγκαίνια… που είναι ο αφρός των κοσμικών γεγονότων, κι ας είναι και στην Πινακοθήκη, κομμάτια να γίνει… δυο βήματα είναι η Χάρητος…

9 …παιδεία?…μόρφωση?.. καλά θες να καταντήσεις λούζερ??? ξέχνα εκείνο το αλησμόνητο άσμα που τραγουδούσαν όλοι της γης οι σκλαβωμένοι.. «ψωμί, παιδεία, ελευθερία» τώρα που χορτάσαμε και τα τρία… επιτυχία κάνουν τα εξής..

ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΣΑΝ ΚΟΜΜΕΝΟ ΝΥΧΙ
ΑΛΛΟ ΝΑ ΣΤΟ ΛΕΩ ΚΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΣΟΥ ΤΥΧΕΙ
(Άντζι… τι ποια Άντζι!?!)

ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ ΚΟΒΩ ΦΛΕΒΕΣ
ΞΕΝΥΧΤΑΩ ΜΕ ΦΡΑΠΕΔΕΣ
ΚΑΙ ΞΗΛΩΝΩ ΚΑΝΑΠΕΔΕΣ
ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΩ
(Λε Πα…πώς λέμε Le Corbusier?!)

Τη μπετονιέρα μην παρεξηγάς
γιατί αυτή σου δίνει για να φας
Από το μασαζ στη γιόγκα,
κι απ' τη γιόγκα στο μασάζ
σου το λέω και σου το 'πα το στραβό κορμί δε σιαζ...
(αγνώστου… αυτός τουλάχιστον σκέφτηκε την υστεροφημία του)

Η μπουρνουζοπετσέτα η καλή
είναι τόσο απαλή
σαν την καρδιά ενός μαρουλιού
είσαι αγάπη τ'Απριλιού
(Παντελής Καναράκης… της γνωστής εταιρείας λευκών ειδών Καναράκης Bros)

10 …το καλύτερο σας το άφησα για το τέλος... όλοι οι ΑΛΛΟΙ είναι ΜΑΛΑΚΕΣ.. μόνο εγώ είμαι ΣΩΣΤΗ!!! χαχαχαχ

If music be the food of love, play on!

…και μια και μιλάμε για το πώς τρέφεται η αγάπη..

…θα παραθέσω απόσπασμα ηλεκτρονικής «κουβέντας» με διαδικτυακό γνωστό που θα μπορούσες να το πεις και «φλερτ»

Αυτός: Τι νέα; Έμαθες τι έγινε με το ….;

Εγώ: Μια χαρά.. νομίζω πώς…

(περιμένοντας απάντηση)

....................................................................................

(οι ώρες, οι μέρες, οι μήνες περνούσαν......................................)

Εγώ: Πού χάθηκες καλέ?!?!

Αυτός: (μετά από κανένα 10λεπτο) Έχουμε και δουλειές μανδάμ! Όχι εντάξει, μπάλα έβλεπα. Και θα συνεχίσω! Έχουμε κανένα έκτακτο;

Εγώ: …………………………………………………………………………………………… !!!

Καλά κυκλοφορεί ακόμα αυτό το μοντέλο ανδρός??! Θυμήστε μου να του αφιερώσω ένα case study στα προσεχώς ;)

τΟ χΡΟνιΚο ΕΝος πΡοΑνΑγΓελΘεΝΤος … ρΑνΤεΒου

…μιλάγαμε στο τηλέφωνο καμιά δεκαριά μέρες περί ανέμων και υδάτων και άλλων φυσικών στοιχείων και ενδιάμεσα για θέατρο και μουσική και ανθρώπινες συμπεριφορές και ... και ... και ... οι δείκτες του ρολογιού ήταν κάθε μέρα λαχανιασμένοι και οι καθημερινές συνήθειες άλλαζαν δίχως σκέψη… αυτό ήταν το πιο ανησυχητικό σημάδι για έναν άνθρωπο, όπως εγώ που δυσκολεύεται να αλλάξει ακόμα και την ώρα δύο φορές το χρόνο, χωρίς να νιώθει έναν μικρό εκνευρισμό… εκείνες τις μέρες όμως οι ανατροπές διαδέχονταν η μία την άλλη κι εγώ τις υποδεχόμουνα με ολοένα και μικρότερη αντίσταση…

…η επικοινωνία ήταν, είναι και θα είναι πάντα το αδύνατο σημείο μου... και το δικό του όπως αποδείχτηκε… κι έτσι αφεθήκαμε σε ένα επικοινωνιακό όργιο που πολύ σύντομα θέλησε να εξελιχθεί σε …απλό όργιο… χαχαχα… οκ, σκέφτηκα ότι δεν είχα κανέναν λόγο να καθυστερώ τη συνάντησή μας ειδικά όταν είμαι σίγουρη ότι δεν θα πλήξω με την παρέα του… [αυτό που δεν σκέφτηκα είναι ότι ΕΚΕΙΝΟΣ δεν είχε κάνει καμία νύξη επί του θέματος και αυτό έπρεπε να με βάλει σε σκέψεις...] έτσι πήρα την πρωτοβουλία και έκανα πρόταση να βρεθούμε για να μου σερβίρει μια απάντηση… επιεικώς διστακτική !!!! με γαρνιτούρα κάτι «μα…, μου…, και ξέρεις δεν…, ίσως» … κι ενώ υπό φυσιολογικές συνθήκες θα έπρεπε να τα’χα πάρει στο κρανίο καθώς δεν άκουσα καμία δικαιολογία της προκοπής… μετά το πρώτο σοκ, υποτροπίασα και σκέφτηκα – άκουσον, άκουσον – ότι ο τύπος είναι ακόμα καλύτερος απ΄όσο πίστευα αφού δεν είναι λιγούρης και το σκέφτεται σοβαρά πριν με γνωρίσει… και λοιπές curly hairs…

[…άλλα σενάρια δεν έπαιζαν καθώς μου τηλεφωνούσε σε όλη τη διάρκεια της ημέρας και μόνο από τον καμπινέ δεν έπαιρνε - προφανώς γιατί δεν είχε σήμα – τη δε νύχτα μιλάγαμε με τις ώρες…]

…εδώ είμαι υποχρεωμένη να κάνω μια τιμητική αναφορά στη μητέρα - ετών 78 παρακαλώ - η οποία μου επεσήμανε διακριτικά ότι κάτι δεν πάει καλά με τον λεγάμενο για να μην είναι πρόθυμος να βρεθούμε… «..36 χρονών άντρας, ελεύθερος και δεν σκέφτεται το σεξ, παιδί μου?!!?...μήπως είναι αδερφή?!?!» […είπαμε διακριτικά ε;] για να με κάνει έξαλλη και να αναγκαστώ να της θυμίσω ότι υπάρχουν άντρες και άντρες και κάποιοι από αυτούς δεν έχουν το νου τους μόνο στο σεξ!! …εξάλλου, ο συγκεκριμένος, της τόνισα, ήταν ΠΟΛΥ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΜΕΝΟΣ για να είναι απλά … sex beast! … «καλά παιδί μου», ήταν η απάντησή της, «σε αφήνω γιατί πρέπει να καθαρίσω και φασολάκια»…

…εκτός από ΠΟΛΥ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΜΕΝΟΣ, ο εν λόγω, δήλωσε και απαιτητικός στο θέμα της εμφάνισης, καθώς η γυναίκα που θα συνοδεύει θέλει να είναι εμφανίσιμη [παρακαλώ δώστε βάση σε αυτό το σημείο...] εγώ πάλι δήλωσα ότι στο θέμα της εμφάνισης μπορώ να κάνω συμβιβασμούς εάν ο άλλος με καλύπτει στα υπόλοιπα... [δεν ομολόγησα ότι ήμουν τόσο ενθουσιασμένη μαζί του που προετοιμαζόμουνα ψυχολογικά ώστε να μην τον απορρίψω εάν δεν τον βρω ελκυστικό… είπα στον εαυτό μου, βγες μερικές φορές μαζί του και αν μετά ακόμα δεν τον βρίσκεις ελκυστικό… την κάνεις!] φαίνεται λοιπόν ότι αυτή η τελευταία μαγική μου δήλωση έπαιξε καταλυτικό ρόλο [γιατί άραγε!?....] στην απόφασή του να συναντηθούμε επιτέλους...

…βρίσκομαι, λοιπόν, βράδυ Σαββάτου κατά τις 10:00 στο σημείο του ραντεβού μετά από μια εξαντλητική μέρα καθαριότητας στο σπίτι, αλλά στο ύψος μου… έφτιαξα τα μαλλάκια μου, φόρεσα κάτι ανάλαφρο, καλοκαιρινό, άβαφη ως συνήθως και όντας ικανοποιημένη από την εμφάνισή μου… πήρα το δρόμο για να συναντήσω το πεπρωμένο…

…νομίζω ότι αυτή ήταν και η τελευταία στιγμή που θυμάμαι από εκείνο το βράδυ... μετά ανέλαβε η μηχανική υποστήριξη... διότι σκάει μύτη ο ΠΟΛΥ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΜΕΝΟΣ ΜΕ ΑΠΑΙΤΗΣΗ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΜΦΑΝΙΣΙΜΗ και το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν να κάτσω στο πεζοδρόμιο και να κάνω την τυφλή που ζητιανεύει... χαχαχχα... εκτός του ότι ήταν ένα υβρίδιο Πάγκαλου και Βενιζέλου [και το λέω εγώ που δεν λες και το κορμί μου μίσχο ε;...], πρέπει να είχε να πατήσει στο μπαρμπέρη - για κομμωτήριο ούτε λόγος, αυτά είναι για τους ντιγκιντάγκες – τουλάχιστον έξι τέρμενα… αφού το μαλλί Φάρα Φώσετ θέλει υπομονή και επιμονή για να πετύχει… για ντύσιμο μην πω καλύτερα… ή μάλλον άλλαξα γνώμη και θα πω γιατί έχω φοβερή εικόνα στο μυαλό μου… με τον που τον είδα μου θύμισε κάποιον που ξεφόρτωνε κιβώτια με τα πουκάμισα απ' έξω να ανεμίζουν και το παντελόνι στα όρια της κωλοτρυπίδας... χαχαχαχα…

…και μετά ήρθαν οι μέλισσες…

…αλλιώς δεν ξέρω τι ήταν αυτό το βουητό στα αυτιά μου… το μόνο που ξέρω ήταν ότι σκέπαζε τα πάντα και κυρίως αυτά που έλεγε ο συνοδός μου, που εκτός των άλλων αποδείχτηκε και πολύ καλός στο μονόλογο εκ του σύνεγγυς… ή εγώ στην omerta για να λέμε και την αλήθεια…

…στην επιστροφή καθώς ήμασταν σιωπηλοί – σιωπηλοί όπως χωνεύαμε τη χλαπάτσα – άκουγα στο μυαλό μου το Θοδωρή να μου τραγουδά...

Στους βάλτους ζουν οι πρίγκιπες.
Βαλ' το μες το μυαλό σου.
Μην τον κοιτάς με δισταγμό.
Φίλαααα το βάτραχόόό σου!

…ναι, ρε Θοδωρή, δεν έχω αντίρρηση αλλά δεν είναι αυτός ο βάτραχός ΜΟΥ, γμτ!

Βοηνθεια!! Ο μεγαλος μου Ερωτας….. ρονχαλιζει!! SOS!!

[...το κείμενο το εμπνεύστηκα από ένα φόρουμ που συμμετέχω και καθημερινά δημοσιεύονται σπαραξικάρδια κείμενα που δηλώνουν απόγνωση για θέματα εξίσου σοβαρά με το δικό μου και ζητούν τη βοήθεια του κοινού... που να δείτε τι γίνεται όταν ενίοτε την παίρνουν κιόλας... χαχαχα]


"…το Στράτο, τον ζαχάρωνα από το Λύκειο, από τότε που είχε μια ξεγυρισμένη φράτζα και ένα σαράβαλο παπί και όργωνε τα στενά της γειτονιάς μας… μεγάλη καψούρα λέμε… και έδωσε ο Θεός κάποια στιγμή και τα φτιάξαμε… για σπουδές μετά το Λύκειο ούτε λόγος… ο Στράτος έπαιρνε άριστα κάθε τρίμηνο μόνο στις απουσίες… κι εγώ ανέκαθεν ασχολιόμουνα με τρίχες… οπότε τι πιο φυσικό από το να γίνω κομμώτρια?! αφού τελειώσαμε το σχολείο... είπαμε να πιάσουμε καμιά δουλειά να΄χω εγώ να αγοράζω φουρκέτες… κι ο Στράτος να πλερώνει τα γαρούφαλα που πετάγαμε κάθε Σαββατόβραδο στα μπουζούκια… αααααα… όλα κι όλα… ο Στράτος σε αυτά ήταν άρχοντας… μας ξέρανε έως και οι χορδές από τα μπουζούκια, όπου πηγαίναμε… δεν είχα παράπονο…

…κάποια στιγμή ο Στράτος έριξε την ιδέα να ανοίξουμε σπίτι… να παντρευτούμε ντε… το σκέφθηκα καλά ένα μερόνυχτο και είπα το ναι… μεγάλη καψούρα είπαμε ο Στράτος και δεν έλεγε να τον έχω στο περίμενε… έτσι κι έγινε… παντρευτήκαμε και μετά τα πρώτα μέλια άρχισε το μαρτύριό μου... 20 χρόνια γάμου βαστάει το δράμα μου… δεν αντέχω άλλο... πρέπει να μιλήσω σε κάποιον γι' αυτό... 20 χρόνια τώρα μου γαζώνει το μυαλό με το ροχαλητό του!!! …στην αρχή δεν ήταν έτσι… θυμάμαι που τον χάζευα κρυφά στον ύπνο του που έμοιαζε σαν αγγελούδι… ίσα που ανέπνεε το πουλάκι μου… όχι τώρα που κάνει σαν δεινόσαυρος σε στύση… αμ! το άλλο?! τον έπιασα να ρονχαλίζει και στο σεξ!!! (τότε που κάναμε εννοείται….) …μου δικαιολογήθηκε πώς έφταιγε η στάση που τον πιάνει νύστα… αλλά τα μασάω εγώ αυτά!? ..τα μασάω, τι να κάνω!? να διαλύσουμε το σπίτι μας - έχουμε και 2 παιδάκια τώρα πια - (αφήστε που πολύ φοβάμαι ότι ο μικρός έχει το κληρονομικό χάρισμα του πατέρα του….. όόόιιιιιιι, τι θα απογίνω η δόλια όταν μεγαλώσει λίγο ακόμα και ρονχαλίζουν dolby stereo surrround?!)...

...αυτό δεν είναι σπίτι... είναι εργοτάξιο του μετρό... κάλλιο να κοιμόμουνα με το μετροπόντικα παρά με το Στράτο!!... είναι κάτι νύχτες που είμαι στο τσακ να του κλείσω τη μύτη και να απαλλαγώ μια και καλή!! …να πάει να ρονχαλίζει στα χερουβείμ…κι αν δεν γεμίσει η κόλαση από δαύτα να μην σώσω να ξαναβάλω εξτένσιονς!! όταν του το λέω… μου θυμίζει τον όρκο που δώσαμε μπροστά στον παπα-Βαγγέλη… «in sickness and in health, in good times and in bad…» τότε που είπα "I Do… " η ξελιγωμένη…

…εσείς τι θα κάνατε στη θέση μου?! να ξέρετε ότι έχουμε δοκιμάσει τα πάντα και δεν γίνεται τίποτα... και με Ultrex που λούστηκε ίσα που του΄φυγε η πιτιρίδα.. από ροχαλητό άλλο τίποτα…

…σας έχει τύχει?! …δεν σας έχει τύχει!? και αν σας έχει τύχει, τι μέρα ήταν και τι ώρα!? μήπως την προηγούμενη μέρα είχατε φάει χοχλιούς μπουμπουριστούς!? γιατί σε μια έρευνα που μου διάβαζε η κυρά-Τασία ενώ της έκαιγα το μαλλί με το πιστολάκι έλεγε πως οι χοχλιοί - και δη οι μπουμπουριστοί – φέρνουν εκτός από φούσκωμα και ακατάσχετο ροχαλητό!!

…τι άλλο να πω!? είμαι σε απόγνωση... κάθε γνώμη δεκτή... βοηνθάτε χριστιανοί, θα τον φάω λάχανο τον Στράτο καμιά νύχτα με πανσέληνο......................................................................."

Αβυσσος η ψυχη του Googler

...φαντάζομαι πως όσοι ανοίξαμε ένα προσωπικό blog κάποια στιγμή μας κατέλαβε μια μεγαλομανία πώς η ζωή μας θα είχε τάχα μου ενδιαφέρον για κάποιους χ ανθρώπους ανά τον κόσμο, όπου χ βάζετε ότι νούμερο θέλετε... στους οποίους μάλιστα θα προσφέρουμε τη δυνατότητα να σχολιάζουν όσα αποκαλύπτουμε… έτσι, σαν να μην σου έφτανε η κριτική των γνωστών, τώρα θα έχεις να αντιμετωπίσεις και την κριτική ενός άγνωστου Εσκιμώου ψαρά που σε «διαβάζει» από το ιγκλού του κάπου στην παγωμένη Αλάσκα… καλά και πόση βαρύτητα μπορεί να έχει η γνώμη ενός Εσκιμώου, θα μου πείτε?! όσο περισσότερο μπλογκάρεις, τόσο συνειδητοποιείς ότι οι φυσικές αποστάσεις τείνουν να χάνουν τη σημασία τους, ενώ αντίθετα η ψυχολογική απόσταση του μπλόγκερ από τους αναγνώστες του διαρκώς μικραίνει… έτσι - μια όχι και τόσο - ωραία μέρα συνειδητοποιείς ότι ο Εσκιμώος σου τη δίνει όσο και η μάνα σου και ευχαρίστως θα του έκαιγες το ιγκλού! – φτου! έχεις ακούσει ποτέ για εμπρησμό στην Αλάσκα?!

…μια από τις πιο απολαυστικές στιγμές, ωστόσο, του blogging είναι όταν διαβάζεις τις λέξεις - κλειδιά αναζήτησης στο google που οδηγούν άσχετα-σχετικά στο blog σου διάφορους ταλαίπωρους που μόνο τη μάνα τους δεν ψάχνουν στο διαδίκτυο… άβυσσος πραγματικά η ψυχή του googler… οι αναζητήσεις του φανερώνουν και τις πιο ακραίες επιθυμίες – όπως θα δείτε παρακάτω - που χάρις στην ανωνυμία μπορεί να ομολογήσει και να ζήσει μερικά δευτερόλεπτα με την ελπίδα ότι μπορεί να τις ικανοποιήσει… ανεκτίμητη η αξία του google από ανθρωπιστική άποψη… βάζει κάτω ακόμα και τον Αη-Βασίλη στον τομέα "εκπλήρωση επιθυμιών"… ας πάρουμε μια γεύση λοιπόν από αυτά που ψάχνουν οι άνθρωποι στο διαδίκτυο…

[…αφού δεν με προτείνανε ακόμα για το Πούλιτζερ των blogs, το’ριξα κι εγώ στο κουτσομπολιό…]

χαρτί υγείας
…φιγουράρει τέταρτο στη λίστα… είτε το πιστεύετε, είτε όχι υπάρχει κόσμος που ψάχνει χαρτί υγείας στο διαδίκτυο… και το blog μου προτείνεται ως απάντηση… δεν ξέρω ποιος είναι πιο καμένος... ο googler ή ο blogger?

sex free video και γαμησι και ελληνες αντρες
…πολλάκις έχω δηλώσει στο blog μου ότι είμαι ειδήμων και στα τρία - όχι μαζί όμως!

καρούμπαλο μέτωπο
…δεν ξέρω πώς το ανακάλυψαν, όντως έχω ένα καρούμπαλο στο μέτωπο παιδιόθεν, ίσως είμαστε πολλοί αλλά είμαστε σκόρπιοι και ήρθε η ώρα να συνδικαλιστούμε και να απαιτήσουμε ίση μεταχείριση με όσους έχουν καρούμπαλα σε άλλα ζωτικά όργανα όπως π.χ. στον εγκέφαλο

στέκια που συχνάζουν ώριμες κυρίες
…χμμ.. εδώ χτυπήσαμε φλέβα... παρόλη τη βοήθεια του google δυστυχώς δεν μου έγινε καμία ανήθικη πρόταση έως τώρα...

ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ
…στο Χαρδαβέλλα παρακαλώ τα μεταφυσικά ερωτήματα… άντε και στο Λιακόπουλο

βουγιουκλάκη σορολόπ
…και ο Θεός έπλασε ΤΗ Γυναίκα!

ποια ειναι η κοπελα του σομμερ
Kopela Not Found. Please Τry Αgain Νext Μonth.

αεροστοπ πορτας
…ασχολίαστο

εγχειρηση στραβισμου σε ενηλικα
...αγάπα τον αναγνώστη σου με τα ελαττώματά του.. το είπε και ο Κομφούκιος

Τσούλα
…πάει χάλασε ο κόσμος! …χάθηκαν οι τσούλες έξω και τώρα τις ψάχνουν στο διαδίκτυο!?

συνταγή για παγιδάκια
…παγιδάκια για ποντίκια, για άντρες, για μαλάκες?!

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΣΕΞ ΔΕΝ ΚΑΝΑΜΕ
…ούτε κι εμείς, αλλά δεν ζητήσαμε τα ρέστα από το Google!

ελληνιδεσ που κανουν sex
…η τελευταία έγινε εξώφυλλο στο National Geographic…

πώς λειτουργεί η γλωσσοφαγια
…σε σκοτώνει αργά και είναι και ανεξιχνίαστη

ο υμνος του τεμπέλη
υπομονή… όπου να’ ναι τον τελειώνω… μου τον έχει ζητήσει και ο Vangelis (Papathanasiou) για να τον μελοποιήσει…

τι εχω στο μυαλο μου?
…επίσης πού έχω την κρεατοελιά?!
…ποιος είναι ο λήγοντας του ΑΦΜ μου?!
…την μπριζόλα μου την θέλω well-done, medium ή rear?!

(σαν κάποιος να παρεξήγησε τις δυνατότητες του Google…)

Φιλαθλε, μην ξεχασεις το χαρτι υγειας!

…δεν ξέρω ποια σκοτεινή δύναμη με σπρώχνει τελευταία να επιλέγω συνέχεια κανάλια στην τηλεόραση που δείχνουν αθλητικά, συνήθως ποδόσφαιρο…. φυσικά δεν τα παρακολουθώ... αλλά πίστευα ότι είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να παίζει η τηλεόραση και να μην μου αποσπά την προσοχή… τώρα θα μου πείτε.. γιατί δεν την κλείνω τη ρημάδα!? εεεε όχι και να την κλείσω!! αφού υπάρχει το ποδόσφαιρο :P απλά παίζει mute για να έχω την ψευδαίσθηση ότι έχουμε μαζευτεί σπίτι περί τα 30 άτομα... κυρίως άντρες… αλλά χωρίς να με ενοχλούν όπως εάν ήταν όντως παρόντες, ώστε να ασχολούμαι με πολύ απαιτητικές δραστηριότητες… όπως, να κολλάω στρασάκια στα φρεσκοβαμμένα νύχια μου… ή να ετοιμάζομαι να κατατροπώσω τον αντίπαλο στο on-line scrubble.. ή όταν έχω ανοίξει μέγα διάλογο με το ταβάνι και δεν θέλω παρεμβολές...

…ωστόσο, θέλω δεν θέλω κάποια πράγματα τα βλέπω… ανοίγω και τη φωνή ακόμα γιατί μου κάνουν εντύπωση… και εδώ θέλω να σχολιάσω την σχεδόν βάσιμη προκατάληψη που θέλει τις γυναίκες να μην ασχολούνται με τα αθλητικά… εάν ωστόσο ασχοληθούν είναι βέβαιο ότι θα ανακαλύψουν πολύ ενδιαφέρονται πράγματα που διαφεύγουν συνήθως από τους άντρες λόγω της διαφορετικής προσέγγισης... ως πιο πραγματιστές δεν ασχολούνται με συμβολισμούς και αναλύσεις συμπεριφορών εκτός κι αν έχουν άμεση σχέση με το άθλημα…

…κάπως έτσι φαντάζομαι διαφεύγει της προσοχής τους το χαρτί υγείας που διακοσμεί σε αφθονία τα γήπεδα!! την πρώτη φορά λέω ήταν τυχαίο… τη δεύτερη λέω ίσως και όχι... εεε όταν για πολλοστή φορά είδα το άσπρο ρολό να ξετυλίγεται στα πόδια του παίκτη που ετοιμαζόταν να σουτάρει... λέω αποκλείεται!!! μα καλά... κανένας δεν έχει προσέξει πόσα ρολά χαρτιού υγείας κυκλοφορούν στα γήπεδα?! ίσα με τους παίκτες μην σας πω… ή τέλος πάντων σε πολύ καλή αναλογία.. σχεδόν σε κάθε παίκτη αντιστοιχεί ένα ωραιότατο χαρτί υγείας… αχρείαστο να' ναι!

..ας προσπαθήσουμε τώρα να μπούμε - εσείς δηλαδή γιατί εγώ απέτυχα - στην ψυχολογία του φιλάθλου - ο θεός να τον κάνει - που έχει κουβαλήσει μαζί του στο γήπεδο μάτσο τα χαρτιά υγείας και τα εκσφενδονίζει προς συγκεκριμένους στόχους κάθε φορά βλ. διαιτητές, τερματοφύλακες κτλ. ανάλογα με το συμβάν που πυροδότησε αυτή τη διάθεση... τι θέλει να μας πει ο φίλαθλος?! ότι ο αγώνας είναι του κώλου και επομένως τι πιο χρήσιμο από τα κωλόχαρτα; ...ότι οι παίκτες είναι χέστες και επομένως σπεύδει να ικανοποιήσει την αναμενόμενη ζήτηση για χαρτιά υγείας… ότι ο διαιτητής είναι για χέσιμο και επομένως σπεύδει να εφοδιάσει όσους προθυμοποιηθούν να τον χέσουν... ότι ο ίδιος χέστηκε για την έκβαση του αγώνα και επομένως σπεύδει να πετάξει ότι του περίσσεψε... όπως κι αν έχει, αποδεικνύεται ότι το χαρτί υγείας σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα είναι πιο χρήσιμο ακόμα και από τη σφυρίχτρα του διαιτητή!

…ή τελικά, ίσως ο μόνος που είναι για ξε-χέσιμο είναι το συγκεκριμένο είδος φιλάθλου που νομίζει ότι το γήπεδο είναι ο προσωπικός του καμπινές και το «στολίζει» ανάλογα..

Υ.Γ. Ο ύμνος της ΑΕΚ επιλέχθηκε γιατί ως οικογένεια - οι άντρηδες δηλαδή - έχουμε μια παράδοση με την ΑΕΚ. Αφήστε που όλοι οι άλλοι ύμνοι κουδουνίζουν στα αυτιά μας, ενώ αυτόν προσωπικά δεν τον είχα ξανακούσει.

Ελα στη Μαβιλη με το μαξιλαρι σου!

Ότι πιο funky αυτή την εποχή...

δεν ξέρω για εσάς...

αλλά εγώ το βρήκα ΣΟΥΠΕΡ ΦΑΣΗ με ΤΡΕΛΛΟ ΓΕΛΙΟ!

Ασεβεις Ποθοι, η απαντηση

…η παρούσα ανάρτηση δεν θα προέκυπτε ποτέ, εάν δεν πίστευα ότι έλαβα μια πληρωμένη απάντηση από το σύμπαν για όσα έγραψα στους Ασεβείς Πόθους πριν λίγες μέρες… και μάλιστα το σύμπαν βιάστηκε να μου στείλει την απάντηση προφανώς για να μην χρονοτριβώ σε λάθος μονοπάτια…

..την Παρασκευή το βραδάκι έκλεισα τον υπολογιστή και υποσχέθηκα να μην τον ξανανοίξω πριν τη Δευτέρα – άντε την Κυριακή το βράδυ, το νωρίτερο – η ζέστη και περισσότερο η υγρασία όλη μέρα ήταν ανυπόφορες και για μετακινήσεις ούτε λόγος… έπιασα λοιπόν στασίδι στη βεράντα όταν δρόσισε και αποφάσισα να ανοίξω το κινητό και να δοκιμάσω την τύχη μου... ποιος ξέρει αν - και τι - θα έβρισκα μετά από τόσες ημέρες που ήταν κλειστό...

…πράγματι, λοιπόν, βρήκα μήνυμα από πρώην με τον οποίο είχαμε μιλήσει τελευταία φορά στη γιορτή μου… αφού του εξηγώ ότι ζω την απόλυτη σπαρίλα και πεινάω σαν λύκος αλλά στο σπίτι δεν υπάρχει ούτε φρυγανιά, μου στέλνει ένα αφοπλιστικό μήνυμα, στο οποίο μου λέει ότι θα πάρει κινέζικο, αν θέλω κάτι άλλο εκτός από καπνό – ΧΩΡΙΣ να ζητήσω – και πριν το καταλάβω θα είναι σπίτι μου… εννοείται πώς δεν το σκέφτηκα καθόλου… οι ασεβείς πόθοι μου εισακούστηκαν με μια-δυο μέρες διαφορά… να μην τα πολυλογώ, περάσαμε ένα ΠΣ σούπερ και μετά χωρίσαμε τα τσανάκια μας… εκείνος επιχείρησε κάτι ερωτήσεις του τύπου "τι θα κάνεις αύριο, μεθαύριο, το άλλο ΣΚ, τον Αύγουστο κτλ.?!?" αλλά δεν απαντήθηκαν ποτέ.. δεξιοτεχνικά πάντα γιατί δεν προσβάλλουμε κανέναν και ειδικά όταν είναι κύριος…

…και σας ερωτώ; γιατί να είναι πρώην και να μην (ξανα)γίνει νυν?! και επειδή δεν υπάρχει περίπτωση να το βρείτε, θα σας το πω εγώ… ίσως γιατί όταν είμαστε μαζί εκτός του χαβαλέ που έχει την αξία του δεν λέω, των γαστριμαργικών εξορμήσεων που κάνουμε – ο τύπος είναι αυθεντικός γκουρμέ, όχι σαβουροφάης σαν κι εμένα – και του πολύ καλού σεξ… αααα.. η αλήθεια να λέγεται... παίρνει 9/10 στο σεξ, (το 10 είναι για το Θεό)… ίσως λοιπόν, εάν εξαιρέσεις τα παραπάνω, φταίει που νιώθω εγκεφαλικά νεκρή όταν είμαστε μαζί πάνω από 1-2 μέρες … μιλάμε για εγκεφαλικό στιμιουλάρισμα μηδέν!!! .. έτσι ρε παιδί μου να φιλοσοφήσουμε λίγο, χωρίς συγκεκριμένο θέμα με πρακτική αξία… να σ υ ζ η τ ή σ ο υ μ ε για τη ζωή, τον έρωτα, το θάνατο, την προδοσία… ξέρω κι εγώ?! τόσα πράγματα υπάρχουν… δεν το’χει με τίποτα λέμε… ίσως φταίει και το γεγονός ότι δεν έχουμε ιδιαίτερα κοινά ενδιαφέροντα π.χ. όταν ήμασταν μαζί του είχα κάνει πλύση εγκεφάλου να πάμε κανένα θέατρο… καμιά συναυλία... καμιά εναλλακτική εκδρομή (καλά το παράχεσα κι εγώ.. χαχαχα)… δεν μπορεί τα «κουλτουριάρικα», ήταν πάντα η απάντηση...

…αυτά σκεφτόμουνα αφού έμεινα μόνη και έκλεισα ξανά το κινητό... άγνωστο για πόσες μέρες πάλι... και για ασεβείς πόθους ούτε συζήτηση ξανά… αύριο πρωί-πρωί θα παραγγείλω και την καφετιέρα-home cinema που μου σύστησε ο kakaskimos και καθάρισα! :))

Ασεβεις ποθοι

…σήμερα ήμουν όλη μέρα κουρασμένη.. κάτι το χθεσινό μπούρου-μπούρου στο τηλέφωνο μέχρι αργά μετά τα μεσάνυχτα.. κάτι το λίκνισμα (λέμε τώρα) και το head banging υπό τους ήχους του Now You're Messing With a Son of a Bitch των Nazareth - πριν το τηλεφώνημα – που μου προέκυψε αυθόρμητα χθες το βράδυ και το συνιστώ ως εξαιρετική εκτόνωση, κάτι που αύριο παραδίδω projectaki και δεν έχω την πολυτέλεια του "άστο για αργότερα"… σερνόμουνα λοιπόν όλη μέρα… κατά το απόγευμα απόλαυσα κι ένα φανταστικό γεύμα – τσιπουρίτσα λιμανίσια που την είχε πιάσει η μάνα μου πρωί-πρωί – οπότε ήρθα κι έγινα αλοιφή… μιλάμε όπου κι αν ακουμπούσα έπαιρνα το σχήμα του καθίσματος… σαν σακί ένα πράγμα… απεφάνθη λοιπόν ότι καλύτερα να πάω να την πέσω για καμιά ωρίτσα και να συνεχίσω αργότερα διότι θα ρίσκαρα την επαγγελματική μου φήμη εάν συνέχιζα να μεταφράζω εν απουσία του πνεύματός μου...

…εκεί που είχα γίνει ένα κουβάρι με τα σκεπάσματα και ζούσα ανεπανάληπτες στιγμές τεμπελιάς μου φάνηκε ότι μύρισα καφέ φίλτρου αρωματικό… τρελλάθηκα (!!)..τον ήθελα τόσο απελπισμένα που είχα αρχίσει να έχω παραισθήσεις, δεν εξηγείται διαφορετικά… και τι δεν θα έδινα, σκέφθηκα, να σηκωνόμουν και έτσι μισονυσταγμένη να βρω σερβιρισμένο αχνιστό το καφεδάκι μου και ένα γλυκάκι από δίπλα… πωωωω πωωω… αυτή κι αν ήταν ηδονή… διότι η αξία ενός τέτοιου καφέ είναι απλά ανεκτίμητη, όπως θα μας έλεγε και η διαφήμιση… αυτή η μικρή κίνηση έχει τόση φροντίδα και προσφορά μέσα της που δίνει στην καθημερινότητα που μοιράζεσαι άλλη γεύση… είμαι μια κίνηση προορισμένη να περάσει στην αιωνιότητα…

… και ας έρθουμε στα δικά μας τώρα… ελλείψει συντρόφου και μπάτλερ – που είναι ένα εξαιρετικό υποκατάστατο του συντρόφου :P – εγκατέλειψα την κλίνη μου βρίζοντας ανελέητα και σούρθηκα με τα μάτια κλειστά μέχρι την καφετιέρα, την οποία είναι θαύμα πώς δεν έσπασα με τη μανία που πάτησα το διακόπτη της... έβγαλα μια γκοφρέτα δημητριακών από το κουτί - την τελευταία ευτυχώς !!! γιατί ένας Θεός ξέρει τι θα σκεφτόντουσαν οι γείτονες για μένα έτσι και ΔΕΝ έβρισκα! – έβγαλα το γάλα, κλώτσησα την πόρτα του ψυγείου και έκατσα στην καρέκλα έτσι χαμογελαστή και καλοσυνάτη να απολαύσω τον καφέ μου.. εννοείται πως σε λίγο με πιάσανε τα γέλια με το χάλι μου...χαχαχα

…γι’ αυτό σας λέω κορίτσια… όποια ΤΟΝ έχει βρει... ας τον κρατήσει, κομμάτια να γίνει.. δεν θέλετε να καταντήσετε σαν κι εμένα.. χαχαχα .. τώρα βέβαια αν δεν σας φτιάχνει ποτέ καφέ όταν ξυπνάτε, τι να τον κάνεις!? εύχομαι τουλάχιστον να μην ξεβάφει τα ρούχα στο πλυντήριο.. :P

Thrill me hunny, hunny

…τις τελευταίες δύο μέρες μιλάω με έναν τύπο στο τσατ, παντρεμένο από Θεσσαλονίκη, ο οποίος μετά από αρκετή κουβέντα προσπαθεί να με παρασύρει σε cyber-sex.. αφού έχω εξαντλήσει όλες τις ντρίπλες που σκαρφίστηκα του λέω, στο τέλος, ότι δεν μπορώ γιατί δεν το επιτρέπει η θρησκεία μας… χαχαχα – νομίζω αυτή ήταν η πιο ευφάνταστη δικαιολογία που έχω βρει μέχρι σήμερα – και καταλαβαίνω ότι είναι στα όρια να το χάψει… και μετά σου λένε ότι το Internet δεν είναι δημιουργική απασχόληση… μα ποιο άλλο μέσο εξασκεί τη φαντασία σου σε τέτοιο βαθμό?!?!

...με τα πολλά καταλήγουμε να συζητάμε περί cyber sex – αφού δεν το κάνουμε – και ναι, είναι γεγονός… όσο περισσότερο συζητάς για το σεξ, τόσο λιγότερο το κάνεις… ο τύπος αποδεικνύεται πρωταθλητής στο απλό ανδρών και κατά συρροή μοιχός, οπότε μου προέκυψε η εξής λίστα με τα υπέρ και τα κατά του cyber sex..

…υπέρ

…είναι το πιο καθαρό, ασφαλές και υγιεινό σεξ που υπάρχει (για δύο… γιατί μετά έχει σειρά η ακαταμάχητη version του μοναχικού σεξ, και ως γνωστόν, αν πετύχει η μαλακία τύφλα να έχει η συνουσία)

…μπορείτε να το απολαύσετε ΟΛΟΙ! ναι! κι εσύ ακόμα που είσαι σαν στραβοχυμένος λουκουμάς!

…μπορείς να κάνεις cyber sex με τον άντρα/την γυναίκα των ονείρων σου… σε αντίθεση με την πραγματικότητα που ο άντρας/η γυναίκα των ονείρων σου σε καμαρώνουν μέσα από τη ντουλάπα..

…είναι ΤΖΑΜΠΑ! …είναι το μόνο σεξ χωρίς έξοδα παραστάσεως

…το έχεις όποτε θέλεις… με ένα απλό κλικ μπορείς να μπεις στο βρακί του άλλου


και τώρα κατά…

…μπορεί να σου γίνει συνήθεια – ειδικά εάν είναι πολύ καλό - και να κόψεις το πραγματικό σεξ – ειδικά εάν είναι πολύ κακό…

…δεν έχει αγκαλίτσα μετά την κορύφωση…
(πώς είπατε?! γιατί ΠΟΥ έχει αγκαλίτσα!? να πάμε να σταθούμε στην ουρά!)

…υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να κουνηθεί η κάμερα και να δεις τον άλλον κατάφατσα… για να διαπιστώσεις ότι τόση ώρα χαμουρεύεσαι με το διαχειριστή της πολυκατοικίας σου!!!

…εάν είσαι ανορθόγραφος.. ΞΕΧΝΑ ΤΟ!!!
δεν υπάρχει τίποτα πιο ντεκαβλέ από μια κλοιτορύδα

…δυστυχώς είσαι έρμαιο της τεχνολογίας… είναι να μην σου κοπεί η σύνδεση πάνω στο καλύτερο...

Οταν τo dating χτυπαει κοκκινο

…η αλήθεια είναι ότι έκανε βαρεμάρα αυτό τον καιρό από πλευράς εξελίξεων στα προσωπικά… η μέγιστη συγκίνηση ήταν μάλλον ένα μήνυμα από προϊστορικό πρώην που εστάλη - εικάζω - σε στιγμή απόγνωσης και καλοκαιρινής ραστώνης… απαντήθηκε διεκπεραιωτικά και ακολούθησε προδιαγεγραμμένη πορεία εις την ανακύκλωση.. έχουμε και οικολογική συνείδηση αμ πώς?! εξάλλου αν το ανακυκλώσεις μπορεί κάλλιστα να επιστρέψει σε ανύποπτη στιγμή ως άκρως ενδιαφέρον μήνυμα και να σου χαρίσει ένα πλατύ χαμόγελο… εντάξει, είμαι οικολόγος από υστεροβουλία.. πειράζει?! :P

…για να μην κυλίσω κι εγώ λοιπόν στην αξιολύπητη κατάσταση που περιγράφεται ως εξής "γεια σου με θυμάσαι?! είμαι η Σ. που τα είχαμε στις Πανελλήνιες από το φροντιστήριο.. ποιες Πανελλήνιες!? μα του ‘87 φυσικά!!!..σαν χθες δεν ήταν?! ε; ε; ε;» αποφάσισα να καταφύγω στην on-line προξενήτρα που χρησιμοποιώ όταν on-life δεν κουνιέται φύλλο και έχω διάθεση για γνωριμίες.. από δω και κάτω, είμαι σίγουρη ότι θα έχω τουλάχιστον έναν ένθερμο αναγνώστη, τον x-oyranoy, μια και είναι ο μόνος που γνωρίζω ότι διακατέχεται από παρόμοια πάθη, βλ. on-line dating...

…τέλος πάντων, μιλάω με έναν χριστιανό ορθόδοξο - από μάνα και πατέρα - κι αφού η συζήτηση μετά τα πρώτα κλάσματα του δευτερολέπτου δεν αφορά στην αγαπημένη μου στάση στο σεξ.. αλλά έχει απογειωθεί σε δυσθεώρητα επίπεδα διανόησης :P σκέφτομαι προχώρα το... συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις, αν γλυτώσεις τη σεξοκουβέντα, όλα τα άλλα τα παλεύεις.. μέχρι που μου άρεσε σε κάποια στιγμή… ώπα! λέω, εδώ είμαστε.. λες ο Θεός του dating να έχει αράξει στις γεωγραφικές μας συντεταγμένες; και δώστου τηλέφωνα, κινητά, MSN… όλη η τεχνολογία δούλευε για μας... βγήκαμε και για ποτό... περάσαμε και το live τεστ... και φτάνουμε στο δια ταύτα...

Αυτός: «Ξέρεις είμαι σε μια περίεργη φάση… δεν ξέρω αν μπορώ να μπω σε μια σχέση»

(φοβάσαι μην δεν μπορείς να βγεις ε;)

Εγώ: «Δηλαδή, προτιμάς κάτι πιο ελεύθερο με βασικό άξονα το σεξ;»

(ο πολιτισμός μας επιβάλλει να περιγράψουμε τις ξεπέτες σαν να πρόκειται για εξαγωγή φρονιμίτη)

Αυτός: «Δεν θέλω αυτό ακριβώς μαζί σου… αλλά δεν ξέρω κι αν μπορώ να ανταποκριθώ σε μια σχέση μαζί σου»

(ρε γμτ.. που με κατάλαβε ότι είμαι τόσο απαιτητική?! αφού κρύβομαι καλά… και τι να θέλει τελικά!? λες να το βρω στον Καζαμία!?)

Εγώ: «Ε άστο ρε πουλάκι μου τότε… και όταν μάθεις τι θες ακριβώς κι εγώ δεν περπατάω με Π μου το σφυρίζεις; εντάξει;» χαχαχα

...έλεοςςςςςςςςςςςςςςς

…και να σκεφτείς ότι συνειδητά επιλέγω μικρούς, δηλ. γύρω στα 32-33 για να αποφύγω τα περίπλοκα και τα προβλήματα που κουβαλάμε οι άνθρωποι στην ηλικία μου… με τους μικρούς έχεις άλλα προβλήματα, πιο ευχάριστα συνήθως :)

…δεν αποθαρρύνομαι όμως.. είναι γεγονός ότι το καλοκαίρι έχω μεγαλύτερη έφεση στη σαχλαμάρα :) οπότε και επιχειρώ συχνότερα τέτοιες απονενοημένες πράξεις… stay tuned, λοιπόν!

Μανιφεστο κατα της εργασιας

Εργασία μήτηρ πάσης κακίας

Όποιος εργάζεται σκοντάφει

Των φρονίμων τα παιδιά, πριν πεινάσουν δεν δουλεύουν

Όποιος έχει τη μύγα, εργάζεται

Στο σπίτι του κρεμασμένου, δεν μιλάνε για δουλειά

Μάθε δουλειά κι άστηνε, κι άμα πεινάσεις πιάστηνε

Όποιος νύχτα περπατεί, δεν δουλεύει το πρωί

Είδε ο τρελλός αυτόν που δούλευε και φοβήθηκε

Μπρος δουλειά και πίσω ρέμα

Όλα τα είχε η Μαριωρή, η δουλειά της έλειπε.

Όποιος καεί απ΄τη δουλειά, φυσά και το γιαούρτι

Νηστικό αρκούδι δεν δουλεύει

Πίσω έχει η αχλάδα τη δουλειά

Πολλές φορές πάει η κολοκύθα για δουλειά, μία φορά πάει και δε γυρίζει

Κάλλιο γαϊδουρόδενε, παρά γαϊδουροδούλευε

Τη δουλειά πολλοί εμίσησαν, το χρήμα ουδείς

Η δουλειά κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει

Η πολύ δουλειά τρώει τον αφέντη

Καθαρός ουρανός, δουλειές δεν φοβάται

Όλα τα γουρούνια ίδια δουλειά έχουνε

Όλοι αντάμα και ο δουλευταράς χώρια

Όποιος δεν έχει μυαλό, έχει δουλειά

Όσα φέρνει η δουλειά, δεν τα φέρνει ο χρόνος

Της δουλειάς τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελά

Τι έχεις γέρο και δουλεύεις; δεν μ’αφήνουν τα δαιμόνια


Όπως θα καταλάβατε, φαντάζομαι, τον τελευταίο καιρό δουλεύω περισσότερο από όσο θα ήθελα, λιγότερο ωστόσο από το μέσο εργαζόμενο, αλλά ακριβώς όσο πρέπει για να μην ξαναδουλέψω τον υπόλοιπο μήνα – τουλάχιστον - και να αφοσιωθώ στις πολύ απαιτητικές δραστηριότητες που διατηρώ κατά τα άλλα… :P

Ανοιξιατικο τριλλημα

…είναι αλήθεια ότι έχουμε καιρό να μιλήσουμε για σεξ, μάλλον είναι αλλεργική αντίδραση στην υπερβολική δόση τηλεοπτικού σεξ που πήραμε τελευταία… αυτό που με ανησυχεί πιο πολύ είναι που ήταν χωρίς προφυλάξεις και μπορεί να εγκυμονήσουμε τους καρπούς αυτής της επιπόλαιας συνουσίας… δηλ. εξοικείωση με το κιτσαριό, την κατινιά, την ψευδενημέρωση, τη φαυλότητα ... ώπα! σταματάω γιατί παρασύρθηκα... και το θέμα μας είναι το παλιό, καλό, παραδοσιακό σεξ :)

…σαν να κάνει λίγο υποτονικότητα… οπότε είπα να ανεβάσω τα beat θέτοντας το παρακάτω ανήθικο τρίλλημα που εμφανίστηκε στη ζωή μου σήμερα το μεσημέρι… δηλώνω ότι ο καιρός σήμερα αποδόμησε με ένα φύσημα την πανίσχυρη προσωπικότητά μου και το ωραιότερο είναι ότι δεν βρήκε καμία αντίσταση :)) …έτσι εκτός από το ότι λιαζόμουνα σαν σαύρα, άρχισα και σκεφτόμουνα επίσης σαν σαύρα, δηλ. με το αντίστοιχο τμήμα εγκεφάλου… με ολοφάνερες τις συνέπειες…

…το τρίλλημά μου έχει ως εξής… αν υποθέσουμε ότι θες να κάνεις σεξ με κάποιον, αλλά όχι σχέση, του το λες πριν, μετά ή καθόλου και του δίνεις την ικανοποίηση να το βρει μόνος του!? :P και αν δεν το ξέρεις κι εσύ από πριν?! και το αποφασίσεις μετά?! θα σε πιστέψει!? ή θα σε κατηγορήσει ότι τον χρησιμοποίησες ως σκεύος ηδονής?! χαχαχα… άσε που αν του το πεις από πριν μπορεί και να αρνηθεί! εντάξει, αυτό το τελευταίο δεν το πολυπιστεύω για τους περισσότερους άντρες, αλλά πες ότι σκόνταψες στον έναν στο εκατομμύριο…

α πα πα πα.. όταν λέω εγώ ότι το σεξ είναι μπελάς, με λένε πουριτανή...

μπααα άσε… θα πάω σινεμά καλύτερα :P

Πως τη βγαλαμε του Αγ. Βαλεντινου με η χωρις αγαπημενο

…κατ' αρχήν, είναι αμαρτία το ξέρω αλλά να…. το’ χα ξεχάσει ότι γιόρταζε αυτός ο Βαλεντίνος εχθές και είχα σκοπό να συνεχίσω φυσιολογικά τη ζωή μου χωρίς σφήνα εορτασμούς… αλλά μετά μου το θύμισε το ραδιόφωνο, η τηλεόραση, τα e-mail που στούμπωσαν το Inbox μου, τα διαφημιστικά SMS... σε σημείο που άρχισα να υποπτεύομαι ότι ο Βαλεντίνος είναι undercover πολιούχος των ΜΜΕ και οποιαδήποτε σχέση με τους ερωτευμένους είναι εντελώς συμπτωματική… μάλιστα, μου έκανε εντύπωση το STAR που είχε και καρδούλες στο σήμα του, όπως κάνει τα Χριστούγεννα, το Πάσχα κτλ. γιατί?! είναι ερωτευμένο το κανάλι?! και αν ναι, με ποιον?! με κανένα άλλο κανάλι ίσως!? αφήστε, που όταν τις πρωτοείδα σκέφθηκα «να δεις, βρε που αγάπησε η Μαραγκουδάκη και αν είναι η αγάπη αμαρτία, θα βγει να το φωνάξει με λατρεία»

…μετά το πρώτο εορταστικό σοκ, αποφάσισα να κρατήσω χαμηλό προφίλ, σφυρίζοντας δήθεν αδιάφορα… αν κάνω ότι δεν υπάρχει, ίσως παρασύρω και τους άλλους… για κάρτες, λέλουδα, δωράκια και λοιπά ίχνη προσωπικής ζωής που θα επικύρωναν και την αναγκαιότητα του Αγίου, ούτε λόγος... πρέπει να ομολογήσω όμως ότι έχω κάποια από το αμαρτωλό παρελθόν μου και εάν δεν πέρναγα όλη την ημέρα μέσα στην άρνηση, θα μπορούσα να τα κατεβάσω από το πατάρι, να τα ξεσκονίσω και να τα πετάξω δήθεν πρόχειρα ολούθε, όπως κάνουμε με τα Χριστουγεννιάτικα στολίδια... αλλά μετά φαντάστηκα την έκπληξη της μάνας μου που τα προσωπικά σου τα μυρίζεται σαν κυνηγόσκυλο το λαγό… και το χειρότερο την επακόλουθη απογοήτευση και παραίτηση από κάθε ελπίδα αποκατάστασης της κόρης της... άστο είναι και σε επικίνδυνη ηλικία...

…έτσι, στρουθοκαμηλίζοντας έσπρωξα και την υπόλοιπη ημέρα... για να εκπλαγώ ευχάριστα καθώς διάβασα πραγματικά πολύ ωραία post στα διάφορα blogs που κοπροσκυλιάζω και χάρηκα πολύ που το Βαλεντίνο πολλοί εμίσησαν, το γράψιμο όμως για αυτόν ή με αφορμή αυτόν, ουδείς... οπότε δεν χρειάζεται να τον κάνουμε γαργάρα από δω κι εμπρός, θα τον γιορτάζουμε κι εμείς, αλλά ανάποδα… με anti-valentine εκδηλώσεις… κι έτσι ζήσανε αυτοί καλά και ο ψωριάρης καλύτερα, αφού δεν θα κάθεται χώρια πια...

Διαλεξε σκανδαλο να σου πω ποιος εισαι

…ανάστατο το μπλογκο-χωριό σχολιάζει την επικαιρότητα, δηλ. ένα DVD που μάλλον είναι η αρχή ενός σίκουελ με σεξ, διαφθορά και σκάνδαλα - το όνειρο κάθε κινηματογραφικού παραγωγού - δύο πρώην κολλητούς που μοιράζονταν την ίδια εφημερίδα εκτός από την ίδια μπανιέρα αλλά τώρα πια φοράνε κουκούλα και δείχνουν ο ένας τον άλλον, μια προφυλακισμένη συμβασιούχο του Δημοσίου που τα πήρε στο κρανίο - όπως και τόσοι άλλοι συμβασιούχοι που παρελαύνουν κατά καιρούς στους δέκτες μας – και άρχισε να εκθέτει κόσμο και κοσμάκη με πρώτο και καλύτερο τον εαυτό της, ένα δραματικό πρωταγωνιστή-αυτόχειρα, ο οποίος άθελά του έγινε παράδειγμα προς μίμηση για κάθε λαμόγιο… κάτι εκατομμύρια ευρώ που από κάποια τσέπη περισσεύουν αλλά κανείς δεν ξέρει από ποια, προκαλώντας αποπληξία στους (υπερ)χρεωμένους πολίτες.. και.. και.. και..

…τελικά, ένας λαός εκτός από τους πολιτικούς που του αξίζουν, μάλλον, έχει και την επικαιρότητα που του αξίζει... διάλεξε σκάνδαλο να σου πω ποιος είσαι… ακόμα και τα ροζ ή άλλου χρωματισμού σκάνδαλα έχουν τις κατηγορίες τους… δύο αστέρων, τριών αστέρων, κτλ. δεν θα βάλω τώρα το Ζαχόπουλο ίσα με τον Σαρκοζί… ούτε την προφυλακισμένη με την Κάρλα Μπρούνι… και οι λόγοι… αχ αυτοί οι λόγοι κάνουν τη διαφορά.. ένα πολιτικό ροζ σκάνδαλο που σέβεται τον εαυτό του δεν έχει πολιτικές ή άλλου είδους σκοπιμότητες από κανένα από τα εμπλεκόμενα μέρη... δηλ. διορισμούς, μονιμοποιήσεις, αποχαρακτηρισμούς αρχαιολογικών χώρων, ρουσφέτια κάθε είδους και λοιπά μίζερα συμφέροντα… έχει μόνο πάθος ή λάθος, στη θέα του οποίου η εξουσία χάνει λίγο το χρώμα της… ας αφήσουμε το Σαρκοζί κι ας πιάσουμε τον Ανδρέα με τη Δήμητρα… ροζ σκάνδαλο κι αυτό αλλά πολλών αστέρων, αν θέλετε τη γνώμη μου… έστω κι αν επρόκειτο για γεροντο-έρωτα, ή ο Ανδρέας ξεμωράθηκε ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο... επέβαλλε την επιλογή του με το γνωστό σε όλους πολιτικό κόστος, αλλά ούτε βγήκε σε DVD με το σώβρακο, ούτε αυτόχειρ έγινε… αντίθετα με το θάρρος ή το θράσος του – όπως το βλέπει κανείς - έκανε πολλούς να σκεφτούν την αυτοκτονία :)

…αυτά τα ολίγα και ελπίζω σύντομα ο Θεός να μας αξιώσει να ζήσουμε ένα πιο γκλάμουρους σκάνδαλο :P

Δεν θελω να το κουβεντιασουμε!

…λοιπόν, εχθές γύρισα λίγο μετά τις 10 μμ στο σπίτι από μια βόλτα στην χριστουγεννιάτικη Αθήνα, η οποία παρεπιμπτόντως ήταν φανταστική… με το ζόρι κρατήθηκα να μην ανέβω στο καρουζέλ :P όχι επειδή ντράπηκα, αλλά επειδή η ουρά ήταν πολύ μεγάλη :) περπάτησα τόσο πολύ όμως που όταν γύρισα σπίτι η μόνη σωματική προσπάθεια που μπορούσα να καταβάλλω ήταν η χρήση του τηλεκοντρόλ… για καλή μου τύχη έπεσα πάνω στο σήριαλ του ALPΗA «Υπέροχα Πλάσματα».. το’ χα ξαναδεί μια-δυο φορές και μου άρεσε αλλά εχθές ήταν όλα τα λεφτά! είχα να γελάσω τόσο στην TIBI από το «Παρά πέντε»… να μην σας τα πολυλογώ όμως.. περνάω κατ’ ευθείαν στο ψητό…

…το Μητσάκι (Μ. Αλικάκη) κάνει σχέση με τον Προκόπη, έναν διανοούμενο από αυτούς που ζούνε μάλλον μια κινηματογραφική ζωή – με ταξίδια σε όλο τον κόσμο, εκπομπή στην τηλεόραση (νομίζω) και άποψη από πρώτο χέρι για πολλά από τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα που μπορεί να συμβαίνουν στον πλανήτη - αρχικά, φαίνεται σαν το Μητσάκι να τράβηξε τον πρώτο αριθμό του λαχείου... έλα όμως που η θεωρία για τον τέλειο γκόμενο απέχει (συνήθως) παρασάγγας από την πράξη δηλ. από το να τα φτιάξεις τελικά με αυτόν που σ’ έχει κατακτήσει στη φαντασία σου… καθώς ο Προκόπης καθότι θεωρητικός ήταν ικανός να σου αναλύσει μέχρι και τον κατάλογο των Goodies… τι θα φάμε; ρωτούσε το Μητσάκι.. κάτσε να το κουβεντιάσουμε, απαντούσε ο Προκόπης… πάμε κάπου για δυο μέρες; ρωτούσε το Μητσάκι… να το δούμε, απαντούσε ο Προκόπης… όσο για σεξ… είδε κι έπαθε το Μητσάκι να τον ρίξει στο πάτωμα… ευτυχώς ο Προκόπης ΔΕΝ μιλούσε στο σεξ… όπως καταλαβαίνετε το Μητσάκι ήταν ένα τσιγάρο δρόμο από το Δρομοκαΐτειο με τον Προκόπη που έμπλεξε…

…κι ερχόμαστε στη φοβερή σκηνή - επίλογο της σχέσης με τον Προκόπη, όταν το Μητσάκι σε μια έξοδο με τον Προκόπη κι ένα φίλο του, τα παίρνει εντελώς στο κρανίο και εκρήγνυται μέσα στο μπαρ όπου εξελισσόταν η σύνοδος κορυφής του Προκόπη με το φίλο του... μιλάμε ακόμα το θυμάμαι και γελάω.. κρίμα ρε γμτ να μην θυμάμαι όλα τα λόγια να τα γράψω… αυτό που θυμάμαι όμως είναι ότι το Μητσάκι στο τέλος έκραξε «Δεν θέλω να το κουβεντιάσω άλλο!!! θέλω να πάω στο Λε Πα να πετάω γαρύφαλλα» χαχαχαχα

…καλά, ένιωσα σαν να έβλεπα τη ζωή μου κανένα χρόνο πριν, όταν είχα μπλέξει με ένα αντίστοιχο μοντέλο… εγώ βέβαια άντεξα κάτι παραπάνω από το Μητσάκι αλλά μου έμεινε η φράση-κλειδί… «να το κουβεντιάσουμε»… oh! my Jes! δηλ. και το πιο απλό πράγμα έπρεπε να το κουβεντιάσουμε.. και δώστου ανάλυση.. και η ώρα να περνάει κι εμείς να μην κάνουμε τίποτα στο τέλος, εκτός από το να κουβεντιάζουμε... έλεος... οποιαδήποτε δραστηριότητα που απαιτούσε να χρησιμοποιήσουμε άλλα μέρη του σώματός μας εκτός του στόματος και του μυαλού, π.χ. τα ποδαράκια μας για να πάμε καμιά βόλτα, να πιούμε κανένα ποτάκι, να πάμε καμιά εκδρομή κτλ. έπρεπε να συνοδεύεται από 10τομη εγκυκλοπαίδεια... στο τέλος, και μόνο στην ιδέα της οποιασδήποτε κουβέντας με οποιονδήποτε άνθρωπο έβγαζα έρπη ζωστήρα... ένας Θεός ξέρει πώς δεν έμπλεξα στο καπάκι με κανέναν νταβραντισμένο κρεοπώλη, υδραυλικό, ψυκτικό, ένα χειρονάκτη, ρε παιδί μου, με λεξιλόγιο των 100 λέξεων το μέγιστο για να λέει μόνο τα απαραίτητα… μάλλον επειδή δεν ήξερα κανέναν εκείνη την εποχή... χαχαχα

…το ανέκδοτο με τους μεξικάνους το ξέρετε;

Είναι τρεις μεξικανοί σε ένα μπαρ και κοιτάνε το άπειρο.
Περνά μία ώρα, δύο ώρες και λέει ο ένας:
- Ρε παιδιά, πείτε κάτι...
Μετά από άλλες τρεις ώρες λέει ο δεύτερος:
- Ε, πες εσύ!
Μετά από άλλες τρεις-τέσσερις ώρες λέει ο τρίτος:
- Παιδιά, αν έχετε όρεξη για κουβέντα, εγώ να φύγω.

...καλό χαμογελαστό απόγευμα!

X-mas Checklist

Αφού δεν μπορούμε να τα αποφύγουμε, τουλάχιστον ας τα απολαύσουμε... ο λόγος για τα Χριστούγεννα φυσικά, που έρχονται κάθε χρόνο την ίδια πάντα ημερομηνία για να σε ξεβολέψουν κυρίως και να σταθούν αφορμή για καλοσύνες που παίρνεις ξεδιάντροπα πίσω αμέσως μόλις οι δείκτες του ρολογιού περάσουν τις 12:00 τα μεσάνυχτα της νέας χρονιάς… ευτυχώς που υπάρχουν και οι καλικάντζαροι για να μην νιώθω τόση μοναξιά :PP

…έτσι κάθε χρόνο φτιάχνω τη χριστουγεννιάτικη λίστα με τα DOs και DONt's και λέω φέτος να την μοιραστώ μαζί σας… που ξέρετε!?.. μπορεί να βρείτε καμιά σωτήρια συμβουλή... :)

...πάμε λοιπόν..

…ίσα που προλαβαίνω ν’ αγοράσω γκυ για να βουτήξω τον πρώτο ταλαίπωρο που θα βρεθεί στο δρόμο μου και να τον φιλήσω ετσιθελικά, όπως το απαιτεί η παράδοση… μετά μπορώ να τον ξαποστείλω και να βρω την ησυχία μου... μάθατε εσείς ποτέ τι απέγιναν όλα αυτά τα ζευγάρια μες τα μέλια μόλις απομακρύνθηκαν από το γκυ?!

…να καταπολεμήσω τη ζήλεια μου για τα ψώνια των άλλων, ακόμα κι αν αυτά περιορίζονται μόνο στην τσουρομαδημένη γαλοπούλα, δεδομένου ότι μπορώ να αποκτήσω ό,τι έχουν στη μισή τιμή, αμέσως μόλις αρχίσουν οι εκπτώσεις δηλ. σε κανένα 15νθήμερο...

…να προσπαθήσω να μην δείχνω τα δόντια μου, και κυρίως να μην τα δοκιμάζω, στα παιδάκια όλου του κόσμου που με τριγυρίζουν σε έξαλλη κατάσταση αυτή την εποχή…

…στα κάλαντα, να υπομένω χαμογελαστή τις παραφωνίες, τα χαμένα λόγια καθώς και κάτι μαντράχαλους που θεωρούν τα κάλαντα εποχιακή απασχόληση και αρπάζουν το ψωμάκι μέσα από τα χέρια των παιδιών...

...να φάω όλα τα σοκολατένια μελομακάρονα που αγόρασα και καλά για τους επισκέπτες – και το σημαντικότερο χωρίς ίχνος ενοχής μετά - σε αυτό πιστεύω θα βοηθήσει εάν θάψω νωρίτερα τη ζυγαριά στο φίκο και την «ξεχάσω» εκεί μέχρι την επόμενη χρονιά...

…να μην παρασυρθώ σε καλοσύνες που είναι αδύνατον να υποστηρίξω μόλις τελειώσουν οι γιορτές… εάν ήθελα να είμαι καλή με κάποιον/α θα το έκανα και χωρίς χριστουγεννιάτικο δέντρο…

…να αποφύγω πάσει θυσία το φλουρί της βασιλόπιτας… εν ανάγκη, ας το καταπιώ.. ακόμα θυμάμαι τις χρονιές που το κέρδισα και αναδείχθηκα σε Μις Κακότυχη οφ δε γίαρ..

…να σκεφτώ την προηγούμενη χρονιά και να αναλογιστώ τις επιτυχίες και τις αποτυχίες μου.. εάν εμφανίσω συμπτώματα δηλητηρίασης, να διακόψω άμεσα την ομφαλοσκόπηση και να πιω ένα σφηνάκι Jack Daniels..

..και τέλος,

…να προσπαθήσω κάθε μου συναίσθημα που επικοινωνώ στους γύρω μου να είναι όσο γίνεται πιο αληθινό.. όχι λόγω Χριστουγέννων, αλλά γιατί έτσι μου επιβάλλει η διάθεσή μου... έτσι, τουλάχιστον, θα αντέξει περισσότερο στο χρόνο…


X Ρ Ο Ν Ι Α Π Ο Λ Λ Α!

Καυσωδια

… είναι η παρωδία της ζωής μας υπό συνθήκες καύσωνα την οποία έχουμε δυνατότητα να παρακολουθήσουμε 3-4 φορές το χρόνο και δη τους καλοκαιρινούς μήνες, οπότε άνετα θα μπορούσε να συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών και να σταθεί επάξια δίπλα σε αρχαίες κωμωδίες και τραγωδίες, αφού αποτελεί το σύγχρονο είδος αυτών…

… η έμπνευση με χτύπησε κατακέφαλα μόλις εχθές καθώς περίμενα καθισμένη στα σκοτάδια της εισόδου της πολυκατοικίας τον ερχομό του από μηχανής θεού – με τη μορφή του ηλεκτρικού ρεύματος αυτή τη φορά - να με απαλλάξει από τα δεινά μου… που ήταν οι τέσσερις όροφοι που έπρεπε να ανέβω σαν τυφλόμυγα για να βρεθώ ξανά στην θαλπωρή – πω πω ζεσταίνομαι και μόνο που τη λέω αυτή τη λέξη - του σπιτιού μου, χωρίς ενδιάμεση στάση όμως στο ΚΑΤ… καλά μιλάμε για mission impossible! Τελικά, με λυπήθηκε ένα φιλικό μου ζευγάρι που μένει στον 1ο και με μάζεψε περί τις δύο ώρες που διήρκεσε η διακοπή ρεύματος!!! Έτσι μαζευτήκαμε όλοι – το ζεύγος, 2 αεικίνητα παιδάκια, εγώ ένα βήμα πριν την αφυδάτωση και η απαραίτητη γιαγιά που κρύβει κάθε οικογένεια γύρω από το τραπεζάκι στο σαλόνι με αναμμένα κεριά έτοιμοι για τη συνάντηση ρουτίνας με τα πνεύματα της περιοχής…

… έχουμε και λέμε λοιπόν… οι ήρωες της καυσωδίας, είναι κάτι ταλαίπωροι σαν και του λόγου μας που έχουν ξεμείνει ακούσια ή εκούσια στο κλεινόν άστυ και προσπαθούν να επιβιώσουν κόντρα σε όλα τα προγνωστικά στη μάχη με τις διαταραγμένες κλιματολογικές συνθήκες… στο πλευρό τους στέκεται, όπως πάντα εξάλλου σε στιγμές εθνικής κρίσης, η πολιτεία – όχι το προάστιο της Κηφισιάς – με κάθε μέσο που διαθέτει δηλ. το εξής ένα: το ασθενοφόρο που θα σε περιμαζέψει από την άσφαλτο που σωριάστηκες και ψήνεσαι σαν χταπόδι στα κάρβουνα για να σε μεταφέρει σε ένα ωραιότατο, σκιερό ράντσο κάποιου εφημερεύοντος νοσοκομείου με την ευχή η θερμοπληξία να σε βαρεθεί και να σε εγκαταλείψει προτού εσύ εγκαταλείψεις τα εγκόσμια… εντάξει, παρέχονται και χώροι αναψυχής με κλιματιστικά για τους μη προνομιούχους πολίτες, που δεν έχουν την πολυτέλεια να διαθέτουν 3 κλιματιστικά εκτός λειτουργίας και να ιδρώνουν με την ησυχία τους στην άνεση του σπιτιού τους…

…όσο για την πλοκή της καυσωδίας… αααα θα την ζήλευε και η πιο ακριβή και φιλόδοξη παραγωγή τηλε-ριάλιτι καθώς το σενάριο κρύβει τόσες εκπλήξεις και ανατροπές που θα έστελναν και το Φώσκολο στο ντιβάνι του ψυχίατρου με ισχυρή κρίση ταυτότητας… ενδεικτικά αναφέρω… διακοπές ρεύματος συχνές-πυκνές και πάντα την πιο ακατάλληλη στιγμή για να κορυφώνεται η αγωνία, εγκλωβισμοί σε ασανσέρ που είναι μια καλή ευκαιρία για να δεις αν έχεις ξεπεράσει εκείνη την κλειστοφοβία που σε ταλαιπωρεί από παιδί… αν βαρεθήκατε το ασανσέρ, μπείτε στο μετρό και αν βγείτε δοξάστε πρώτα το Θεό που πιστεύετε και εν συνεχείας ρουφήξτε τη ζωή ως το μεδούλι γιατί δεν θα’ στε πάντα τόσο τυχεροί… επειδή όμως ουδέν κακό αμιγές καλού… έχουμε και τις αναπάντεχες γνωριμίες με αμφίβολη εξέλιξη, βέβαια, στη διάρκεια των μπλακ-άουτ, τη σύσφιξη των σχέσεων με τους γειτόνους, όπως εκείνος ο εργένης που ‘χεις βάλει στο μάτι από πέρυσι το χειμώνα … και ως εδώ ήταν το ‘αμιγές καλού’… συνεχίζουμε με εμπρησμούς από όσους ονειρεύονται ένα σπιτάκι στο δάσος δίπλα στους Τσίπ και Ντέιλ αλλά η πτάνα η ζωή τους έριξε μόλις σε ένα δυάρι στην Βικτώρια, πυρκαγιές από αμέλεια – ναι, υπάρχουν και οι εμπρηστές από αφηρημάδα ή καθαρή βλακεία – και πολλά άλλα που υπόσχονται να μην πλήξετε ούτε λεπτό…

…τέλος, το σκηνικό της καυσωδίας είναι post-modern και απεικονίζει μια έρημη πόλη όπως ακριβώς την ονειρεύεστε όταν είστε μποτιλιαρισμένοι στις 8.30 το πρωί στην Κηφισίας… αχνιστή άσφαλτος που περιμένει πεινασμένη κανένα δύστυχο αυτοκίνητο να ξεμυτίσει, αμέτρητες ελεύθερες θέσεις πάρκινγκ ακόμα και μπροστά στο Μπακάκο στην Ομόνοια, λιγοστοί πεζοί που διασχίζουν την πόλη ακολουθώντας τις σκιές που τους προσφέρει, ακόμα και τα αδέσποτα έχουν εξαφανιστεί ενώ τα πουλιά έχουν ελαττώσει τις πτήσεις τους στο ελάχιστο και η ατμόσφαιρα θυμίζει χαμάμ χωρίς ωστόσο την λυτρωτική παρουσία του νερού…

… και κάπως έτσι τελειώνει η καυσωδία και μας αφήνει να αναρωτιόμαστε… και καλά τον καύσωνα τον υποστήκαμε σαν ανεπιθύμητο συγγενή που ήρθε αλλά δεν θα μείνει για πολύ, με την υπόλοιπη ζωή μας που επιστρέφει σε «φυσιολογικούς» ρυθμούς τι κάνουμε; πόσο οξύμωρο είναι τελικά να αποκαλούμε «φυσιολογικό» τον τρόπο ζωής μας όλο τον υπόλοιπο καιρό;