Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2011
ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΡΑΓΕ Η ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΓΑΠΗ;
Αναρτήθηκε από
σορολόπ
στις
10:27 π.μ.
2
σχόλια
Labels: μουσική
Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2009
BRITISH CULTURE STATEMENT
...αν ο Σαίξπηρ ήταν μουσικός τον φαντάζομαι κάπως έτσι...
...και μια μπαλάντα για ελεύθερη πτώση... ποιος είπε ότι ο ρομαντισμός πέθανε;
..για περισσότερες πληροφορίες, ρίξτε μια ματιά κι εδώ..
www.lauravaneandthevipertones.com
...το Φεβρουάριο θα την απολαύσουμε στο Half Note.. ανυπομονώ!
Αναρτήθηκε από
σορολόπ
στις
12:22 μ.μ.
0
σχόλια
Labels: μουσική
Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2009
Η ομορφη Φριντα
...βέβαια, ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί η αληθινή Φρίντα είχε τη φήμη της άσχημης.. πώς μπορεί μια γυναίκα με τέτοιο ταμπεραμέντο, ερωτισμό και ακτινοβολία να θεωρείται άσχημη?! τελικά, η ομορφιά βρίσκεται στα μάτια που κοιτάνε και όχι σ' αυτό που βλέπουν..
Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2009
If music be the food of love, play on!
…και μια και μιλάμε για το πώς τρέφεται η αγάπη..
…θα παραθέσω απόσπασμα ηλεκτρονικής «κουβέντας» με διαδικτυακό γνωστό που θα μπορούσες να το πεις και «φλερτ»
Αυτός: Τι νέα; Έμαθες τι έγινε με το ….;
Εγώ: Μια χαρά.. νομίζω πώς…
(περιμένοντας απάντηση)
....................................................................................
(οι ώρες, οι μέρες, οι μήνες περνούσαν......................................)
Εγώ: Πού χάθηκες καλέ?!?!
Αυτός: (μετά από κανένα 10λεπτο) Έχουμε και δουλειές μανδάμ! Όχι εντάξει, μπάλα έβλεπα. Και θα συνεχίσω! Έχουμε κανένα έκτακτο;
Εγώ: …………………………………………………………………………………………… !!!
Καλά κυκλοφορεί ακόμα αυτό το μοντέλο ανδρός??! Θυμήστε μου να του αφιερώσω ένα case study στα προσεχώς ;)
Κυριακή 26 Απριλίου 2009
Rolling Stones: Ας τους βγαλει καποιος απο την πριζα
…διάβαζα στο ένθετο ΕΤ Weekly ότι οι Rolling Stones επανακυκλοφορούν 14 δίσκους – τους καλύτερους - και ξαναχτίζουν την εικόνα τους για να «…ταράξουν τα λιμνάζοντα νερά της εφηβείας εκείνων που τώρα ανοίγουν τα φτερά τους στη ζωή, αλλά και εκείνων που ξέχασαν τα χρόνια της προσωπικής τους επανάστασης…» και πώς να μην τα ξεχάσουν – λέω εγώ τώρα - όταν τίποτα πια δεν τα θυμίζει!? μην κοιτάς που οι Rolling Stones αρνούνται να υπακούσουν στους νόμους της φύσης… οι περισσότεροι συνομίληκοί τους έχουν χοληστερίνη, ζάχαρο, ουρία και άλλα πανέμορφα και μόνο η λέξη επανάσταση μπορεί να τους ανεβάζει πλέον την πίεση…
...οι Rolling Stones μπορεί να διατηρούν τις αντοχές και την ενέργεια τους με ότι μέσα διαθέτουν – στα οποία μπορεί να περιλαμβάνεται και η συμφωνία με το διάβολο, δεν θα μου έκανε εντύπωση - αλλά η εικόνα τους – προσωπικά – μου προκαλεί κατάθλιψη… ειδικά αυτός ο Κηθ Ρίτσαρντ είναι σαν να σηκώθηκε μόλις από τον τάφο… όπως κατάθλιψη μου προκαλεί γενικά η προσκόλληση στο παρελθόν και η θέα μερικών γηραιών κυρίων σε ρόλο επαναστάτη χωρίς αιτία... θα προτιμούσα χίλιες φορές να ζούσα με την ανάμνησή τους, τις φθαρμένες αφίσες τους από το νεανικό μου δωμάτιο και τα βινύλια του αδερφού μου που θα ζωντανεύανε στο πικάπ όποτε μας έπιανε νοσταλγία… θα ήθελα να παραμείνουν ζωντανοί θρύλοι… να τους θυμόμαστε με την ακτινοβολία που εξέπεμπαν στο απώγειο της καριέρας τους και όχι σαν κουφάρια συνδεδεμένα με ενισχυτές…
…παρόλο που ο Μικ Τζάγκερ δηλώνει ότι «Μόνο οι δημοσιογράφοι ασχολούνται με την ηλικία μας. Αφού μας το ζητάνε ακόμα, βγαίνουμε στη σκηνή και παίζουμε» διατηρώ τις επιφυλάξεις μου για αυτή τη στάση τους… μα τι είναι λοιπόν; τόση ματαιοδοξία πια?! γιατί προσωπικά δεν πιστεύω ότι το κάνουν για τα χρήματα... εκτός εάν η οικονομική κρίση χτύπησε και τους Rolling Stones... μην τρελλαθούμε τώρα... η Bigger Bang περιοδεία τους το 2006 απέφερε κέρδη 437.000.000 δολαρίων (από τις συναυλίες με την υψηλότερη συνολική είσπραξη στην ιστορία)... όταν τους βλέπεις καταλαβαίνεις ότι θα κατέβουν από την σκηνή μόνο με φορείο πια.. ίσως δεν μπορούν / δεν θέλουν / δεν ξέρουν να ζήσουν αλλιώς… εάν ήσουν μέλος αυτής της μυθικής μπάντας ποια άλλη ταυτότητα θα μπορούσες να έχεις?! ποιος θα μπορούσες να είσαι εκτός σκηνής!? ….πολύ πιθανόν να μην υπήρχε για σένα ζωή μετά σκηνής… λυπηρόν αλλά μάλλον αναπόφευκτο να λυγίσουν κάτω από το ίδιο τους το βάρος… να τους καταπιεί ο μύθος τους...
…δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με τον Τζον Λένον όταν δήλωσε κατά την αποχώρησή του από τους Beatles «Το χειρότερο δεν είναι η διάλυση των Beatles, αλλά ότι οι Rolling Stones είναι ακόμα μαζί!". Που να’ ξερε ότι εν έτει 2009 θα ήταν τόσο επίκαιρος!?
Κυριακή 1 Μαρτίου 2009
Για ενα ζεϊμπεκικο
…κάποιος έγινε φονιάς.. για μια «παραγγελιά» στέρησε τη ζωή από τρεις ανθρώπους και τραυμάτισε άλλους έξι… δεν ξέρω εάν ήταν «μακρύ ζεϊμπέκικο».. σίγουρα όμως ήταν βαρύ… από αυτά που σου κόβουν την ανάσα… που χορεύει ο άλλος και σου επιβάλλει μια διάθεση σχεδόν κατανυκτική... είναι ίσως η μόνη επίδειξη τόσης τεστοστερόνης που δεν μου προκαλεί αλλεργία.. :)
…προσωπικά, δεν είμαι λάτρης των λεγόμενων "λαϊκών" τραγουδιών, το ζεϊμπέκικο όμως το κατατάσσω στη μουσική σκηνή της «αντίστασης», εκεί που ανήκει και η ροκ μουσική, για παράδειγμα… και μου αρέσει πολύ… γιατί τα πόδια οδηγεί η ψυχή όταν χορεύεις, αλλιώς δεν γίνεται… κανείς δεν μπορεί να σου μάθει τα βήματα... είναι σαν να ζητάς να μάθουν την καρδιά σου να χτυπά... μερικά ζεϊμπέκικα δε, μου αρέσουν τόσο πολύ που θα ήθελα να είμαι άντρας όσο κρατά ένα τραγούδι… για να χορέψω… εδώ πρέπει να δηλώσω και την προκατάληψη που έχω σχετικά με τις γυναίκες που χορεύουν ζειϊμπέκικο και τους άντρες που κουνιούνται σαν κουδουνίστρες, κοινώς χορεύουν τσιφτετέλι… καλά δεν μπορώ με τίποτα λέμε να βλέπω ούτε τους μεν, ούτε τις δε… εε μην τα ισοπεδώσουμε και όλα! ας μείνει κι ένα αντρικό οχυρό απόρθητο, και αντιστοίχως ένα γυναικείο… τώρα βέβαια, εάν κάποιες γυναίκες τη βρίσκουν να ρίχνουν και τις ζεϊμπεκιές τους, τι να πω!?... τα γνωστά… περί ορέξεως… αλλά ρε κορίτσια, ειλικρινά δεν καταλαβαίνω πώς τη βρίσκετε να κρέμεστε σαν κακοριγμένο σακάκι με τη μαγκιά του Μπάμπη του Σουγιά?!
…τώρα θα αναρωτιέστε πώς και με έπιασε ξαφνικά τέτοια πρεμούρα με το ζεϊμπέκικο; αφορμή στάθηκε ο καινούργιος δίσκος – όπως θα λέγαμε παλιά -του Δ. Μητροπάνου που μου έκλεψε την καρδιά…τα τραγούδια ένα κι ένα.. συνεργάστηκε με τους καλύτερους και το αποτέλεσμα είναι μια μουσική συλλογή από αυτές που όλο και πιο σπάνια θα ακούμε πια… μιλάμε για εμπνευσμένη δημιουργία… δεν μπορώ να σκεφτώ άλλον εκτός του Μητροπάνου να αντιπροσωπεύει καλύτερα το ζεϊμπέκικο… το «Έρωτας Αρχάγγελος» είναι το αγαπημένο μου κομμάτι και το επέλεξα για να το ακούσετε… πολύ θα ήθελα να είχα γράψει εγώ τους στίχους… ειδικά το «…σαν χορεύεις να’σαι ο Διγενής» …ποιος άντρας δεν θα'θελε στην αναμέτρησή του με τον μοιραίο έρωτα, να είναι ο Διγενής!?
…εε καλά δεν θα το ρισκάρω, να απαντήσετε… ;)
..καλή ακρόαση, που λέγανε και στα νιάτα μου στο ραδιόφωνο..
Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 2008
Κυριακή 3 Φεβρουαρίου 2008
Μουσικη καλημερο-καλησπερα
..τα Τερατάκια Τσέπης κι εγώ σας καλημερίζουμε ή καλησπερίζουμε :)
..από τις ωραιότερες διασκευές του Λαυρέντη.. αφιερωμένο με πολύ τρυφεράδα σε όλους τους 45άρηδες.. :)))
Αναρτήθηκε από
σορολόπ
στις
5:52 π.μ.
12
σχόλια
Labels: μουσική, ψύλλου πήδημα

