Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2009

Φλογα ή πεταλουδα

…ο διάσημος Τζιάκομο - Καζανόβα φυσικά – έδωσε την εξής συμβουλή σε ένα συνεσταλμένο, ωστόσο ελκυστικό νέο που αγωνιούσε να επιβεβαιώσει τον ανδρισμό του και την δεινότητά του ως εραστής – όπως ήλπιζε – πολλών γυναικών… «…να είσαι εσύ η φλόγα… και όχι η πεταλούδα που πετά γύρω από αυτή…» ..όταν το σκεφτόμουνα δεν μπόρεσα να μην χαμογελάσω με τη φιλοσοφημένη ατάκα του «παρεξηγημένου» Καζανόβα που αποκάλυπτε μία μόνο πτυχή του πανέξυπνου ερωτύλου… διότι τι ήταν ο Καζανόβας!? ένας χαρισματικός πλασιέ και λόγω αυτού του χαρίσματος μπορούσε να είναι άνετα και απατεώνας… δηλ. το ταλέντο του υπερτερούσε του εμπορεύματος, οπότε το πουλούσε άνετα, ποιος ο λόγος να το βελτιώσει!?

…αφήστε που ως καλός πλασιέ δεν έκανε ποτέ διακρίσεις ανάμεσα στην πελατεία του… κάθε γυναίκα που αποπλανούσε γινόταν ένα στολίδι στο μεγαλόπρεπο μανδύα που φορούσε η αυτοπεποίθησή του… δεν αρνιόταν τον έρωτά του σε καμία γυναίκα που τον έκανε να την ποθήσει… πρόσφερε τον εαυτό του γενναιόδωρα, αν και όχι αποκλειστικά…

…ήξερε να απομονώνει τη γοητεία του από αυτή των άλλων αρσενικών γύρω του – κι ας μην υπερτερούσε έναντι αυτών, κάθε άλλο - να την φωτίζει με έναν προβολέα που αναδείκνυε το καλό προφίλ της, να αναδύεται μέσα από ένα αμφιλεγόμενο κράμα τολμηρότητας - ενίοτε και χυδαιότητας – άκρατης φιλαυτίας και – υποψιάζομαι – πλήρους αδιαφορίας για την έκβαση της αποπλάνησης… αφού μάλλον ήταν ο πρώτος που τη θεωρούσε δεδομένη... έτσι κατάφερνε η φλόγα του να καίει πιο δυνατά δίπλα σε άλλα ανεπαρκώς φωτιζόμενα αρσενικά και να προσελκύει όλων των ειδών τις πεταλούδες… βέβαια, κάποια στιγμή η φήμη του προηγείτο της παρουσίας του και δεν χρειαζόταν να προσπαθήσει πολύ… κάτι που φαντάζομαι θα τον απογοήτευε, αφού μιλάμε για ένα μαιτρ της πρόκλησης…

…και φυσικά, μας αποδεικνύει μια ακόμη φορά πως το να πρωταγωνιστείς στις γυναικείες φαντασιώσεις διόλου ευκαταφρόνητο δεν είναι - αντίθετα τη δόξα αυτή ουδείς εμίσησε, πολλοί θα την αντάλλασσαν με τα πλούτη τους… μόνο και μόνο για να εξασφαλίσουν μια θέση ανάμεσα στους ένδοξους εραστές της ιστορίας…

Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2009

NO MORE DATING GREEK GUYS!



...λοιπόν, το αποφάσισα!

...με χτύπησε κατακέφαλα σαν κεραμίδα, ενώ άκουγα υπνωτισμένη την χιλιοπαιγμένη κασέτα με τις μαλακίες Νο 32 από τον τύπο απέναντί μου και προσπαθούσα να φανταστώ πώς θα ήταν το σεξ μαζί του... με τέτοιo πρόλογο!!

...θα γραφτώ σε ευρωπαϊκό site γνωριμιών!!! απορώ πώς δεν το σκέφτηκα τόσο καιρό...?!?! αφού δουλεύω με ξένους, ψωνίζω από το εξωτερικό, γιατί να μην πάρω κι έναν άντρα Νορμανδό, Σκωτσέζο, Βίκινγκ, Τυρολέζο, Σλοβένο (που έχω δοκιμάσει κιόλας - πάει το χάσαμε αυτό το κορμί πατριώτες, αλλά δεν την ξαναπατάω!)

...αλλιώς πρέπει να μονάσω και δεν μου πάει καθόλου το κομποσκοίνι... δεν είδατε κοτζάμ ηθοποιά που πήγε και κλείστηκε μέσα, κορίτσι σαν τα κρύα τα νερά που λένε?! ποιος ξέρει τι τράβηξε?! ποιος ελληνάρας τη μούρλανε?! γι’ αυτό σας λέω... καλύτερα να ζήσω σε κοινόβιο στην Camden Sq παρά στο Βατοπαίδι..

…δώστε μου να πιω βενζίνη και να ανάψω τσιγάρο, με Έλληνα δεν ξαναβγαίνω!

…χάρισμά σας, κορίτσια! εγώ ούτε με προίκα βραχονησίδα στο Αιγαίο δεν τους θέλω…

…το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του και οι Ελληνίδες στην ΕΕ, σωστά?! άρα μπορώ μια χαρά να αρχίσω να βγαίνω με ξένους.. δηλ. έχετε την εντύπωση ότι μια έξοδος για νυχτερινή διασκέδαση στην Αθήνα, κοστίζει λιγότερο από ένα ταξιδάκι αστραπή στο Λονδίνο με ρομαντικό περιεχόμενο?! ...εδώ οι Ευρωπαίοι άντρες κοντεύουν να γίνουν όλοι Ταϋλανδοί από τότε που ανακάλυψαν τον σεξοτουρισμό, εμείς δεν δικαιούμαστε λίγο ρομάντσο τύπου Τζέην Έηρ?! πρέπει να τρώμε στη μάπα το κακώς εννοούμενο αντριλίκι που έπλεξε με τα χεράκια της κάθε ελληνίδα μάνα στον κανακάρη της?!

Sorry guys!.. αλλά έκαστος στο είδος του και ο Έλληνας στη μάνα του! Ουστ!

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2009

Οιστρος (δανεικος)



ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΓΗ
του Ντίνου Χριστιανόπουλου


Εσείς που βρήκατε τον άνθρωπό σας

κι έχετε ένα χέρι να σας σφίγγει τρυφερά,

έναν ώμο ν' ακουμπάτε την πίκρα σας,

ένα κορμί να υπερασπίζει την έξαψή σας,

κοκκινίσατε άραγε για την τόση ευτυχία σας,

έστω και μία φορά;

είπατε να κρατήσετε ενός λεπτού σιγή

για τους απεγνωσμένους;

Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009

BRITISH CULTURE STATEMENT

...αν ο Σαίξπηρ ήταν μουσικός τον φαντάζομαι κάπως έτσι...



...και μια μπαλάντα για ελεύθερη πτώση... ποιος είπε ότι ο ρομαντισμός πέθανε;




..για περισσότερες πληροφορίες, ρίξτε μια ματιά κι εδώ..

www.lauravaneandthevipertones.com

...το Φεβρουάριο θα την απολαύσουμε στο Half Note.. ανυπομονώ!

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2009

Greek Family Values

[...σε συνέχεια του προηγούμενου.. απλά κορυφαίο..χαχαχα]



[..και το αγαπημένο μου!]

Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2009

Τα κoμπλεξ των συγχρονων Ελληνων – Το δικο μου TOP 10

…μετά από σχολαστική παρατήρηση κατέληξα ότι η τελευταία λέξη των κόμπλεξ στην Ελλάδα επιβάλλει τα παρακάτω..

1 …πρώτον, να έχει σ-χέσει… κάλλιο να σε πούνε κλέφτη – σιγά τη βρισιά δηλαδή :P – παρά αγάμητο… μπακούρι… κτλ. που ισοδυναμεί με τον πάτο του βαρελιού της παγκόσμιας κατάταξης των αποτυχημένων… καλά άχρηστος/η είσαι και δεν μπορείς να <βγάλεις> μια γκόμενα/έναν γκόμενο?!?

…άσε που έχεις μπροστά σου και τον εφιάλτη του Σαββατόβραδου να σε περιμένει (που έρχεται δεύτερος στη λίστα μας)

2 ...ουέ και αλίμονό σου, εάν έρθει το Σαββατόβραδο (ή/και το Παρασκευόβραδο) και δεν έχεις κανονίσει έξοδο – κι ας έλεγε η γιαγιά μου ότι τα Σάββατα βγαίνουν οι φαντάροι και οι υπηρέτριες – με τι μούτρα θα πας τη Δευτέρα στη δουλειά?! τι κι αν είναι φράπα από την ξεκούραση... επιτρέπεται Σάββατο βράδυ να κάτσεις ΜΕΣΑ ΜΟΝΟΣ σου??????????????????????????????
...κι αν σκατόλαχε και δεν μπόρεσες να κολλήσεις μαϊντανός πουθενά, κοίτα μην σου ξεφύγει κακομοίρη μου!! κι άντε μετά να πείσεις ότι είσαι περιζήτητος…

3 …Χριστούγεννα στη Ν. Υόρκη (άντε και στο Λονδίνο), Πάσχα στη Μύκονο, καλοκαίρι στη … Μύκονο, του Αγ. Πνεύματος στη …Μύκονο, 25η Μαρτίου στη… Μύκονο.. και για να μην τα πολυλογούμε κάθε τρεις και λίγο πρέπει να περνάς από τη Μύκονο για εξακρίβωση στοιχείων, όπως έκαναν παλιά οι αντιφρονούντες από το αστυνομικό τμήμα για να πάρουν πιστοποιητικό φρονημάτων.. στα πλαίσια της αποκέντρωσης η υπηρεσία μεταφέρθηκε στη Μύκονο και για την πιστοποίηση πρέπει να προσκομίσεις φωτογραφίες μεγέθους αφίσας στα Ματογιάννια, τη Super Paradise, το σβέρκο του Γαβαλά και προαιρετικά με κανένα διεθνές σελέμπριτυ την ώρα που του σηκώνεις το σακάκι…

4…πρέπει να χρωστάς!! αααα.. όλα κι όλα… σε όλους και παντού… αλλιώς δεν έχεις πρόσωπο ρε σ’ αυτή την κενωνία… ξέχνα τις μαλακίες του τύπου πληρώνω τις υποχρεώσεις μου, στην ώρα μου και άλλα μικροαστικά!! τη σήμερον ημέρα, κανένας δεν σε σέβεται εάν δεν κινδυνεύεις να σου πάρουν και τα σώβρακα… και τι φταις εσύ στην τελική, που σου τάξανε πως θα γίνεις μπρούκλης με δανεικά ευρά?!

5 …σεξ, πολύ σεξ… και πάλι σεξ… χωρίς δουλειά μπορείς να μείνεις (αυτό άλλωστε θα είναι και το απόλυτο trend τον ερχόμενο χειμώνα), χωρίς σεξ …. δεν την παλεύεις! απαραιτήτως τρις ημερησίως, τουλάχιστον έτσι θα λες (γιατί νομίζεις ότι οι άλλοι το κάνουν κιόλας); και όχι τίποτα τετριμμένα… κίνκυ, προχώ, τρίγωνα, πολύγωνα και άμα φέρει και κανείς το σκύλο του στη μάζωξη κοίτα μην κάνεις σαν τη θεια μου την Ευρώπη και καρφωθείς ότι δεν πας με σκυλιά… παίξτο ψύχραιμος… το πολύ-πολύ να πεις ότι δεν είναι… η ράτσα σου!

6 ...έχεις παραπάνω κιλά??????????? κυτταρίτιδα?????????? πανάδες???????????? φαλάκρα???????????? και τολμάς και κυκλοφορείς?! ... αφού όλα διορθώνονται, εσύ γιατί επιμένεις να γυρνάς αδιόρθωτος?!?! τι?! δεν είσαι σταρ?! μην το λες… γιατί ποτέ δεν ξέρεις πότε και πού θα σε πετύχει η κάμερα του STAR! επιτρέπεται να βγεις στο γυαλί με τέτοια χάλια?! εδώ δώσαμε μάχες στήθος με στήθος 3ΧΧΧ (ας είναι καλά οι σιλικόνες) για να κατοχυρώσουμε το 15' δημοσιότητας που οραματίστηκε ο Άντυ Γουώρχωλ κι εσύ θα μας γυρίσεις στην εποχή της αφάνειας?!? …πάρτο απόφαση, αν δεν μπορείς να ανταγωνιστείς εμφανισιακά τις τηλεπερσόνες που σε κατακλύζουν, άη πάγαινε και πέθανε καημένε…

7 …η ηθική αποτελεί πλέον προϊστορική μορφή ανθρωπιάς.. κι εσύ είσαι ο σύγχρονος Έλληνας, ο Νεοέλληνας… τι σχέση έχεις μ’ αυτά?! θες να σε πούνε γραφικό?! παρωχημένο?! συντηρητικό?! α πα πα πα …και πού είσαι?! δεν χρειάζεται να νιώθεις άσχημα επειδή τα γάμησες όλα για να <πετύχεις> ...σκέψου μόνο να μην <πετύχαινες> κι έτσι και βαρέσεις καμιά κρίση ηθικής (δεν ξέρεις τι ύπουλο πράγμα είναι αυτό), τράβα σπίτι, ξάπλωσε και περίμενε να σου περάσει… εάν δεις ότι επιμένει, πήγαινε κατ’ ευθείαν στο πλησιέστερο εφημερεύον για τις πρώτες βοήθειες.. …φρόντισε μόνο να πετύχει η <νάρκωση> μην τυχόν και ξυπνήσεις απότομα και τρομάξεις με αυτά που θα δεις…

8 …ενημέρωση είναι πλέον να ξέρεις, απ’ έξω και ανακατωτά, όλα τα κλαμπ, τις πίστες, τα spa, τα κοσμικά στέκια της πόλης βρε αδερφέ, τι προφυλακτικό φοράει ο Γκλέτσος (πάλι καλά δηλαδή που φοράει…), πόσες πίπες καταφέρνει η Σάσα Μπάστα σε τρία τέταρτα της ώρας, ποιανού είναι (μάνα) το παιδί της Πιπίτσας της γειτόνισσας?! και άλλα εφτασφράγιστα μυστικά της σώου-μπιζ στην Ελλάδα δηλ. στο τρίπτυχο Τσακάλωφ, Μηλιώνη, Πατριάρχου Ιωακείμ… δεν μας ενδιαφέρει κύριος αν άνοιξε το νέο Μουσείο της Ακρόπολης, εκτός κι αν κάνει ωραίο φρέντο…αααα τότε αλλάζει το πράγμα… ή αν μιλάμε για εγκαίνια… που είναι ο αφρός των κοσμικών γεγονότων, κι ας είναι και στην Πινακοθήκη, κομμάτια να γίνει… δυο βήματα είναι η Χάρητος…

9 …παιδεία?…μόρφωση?.. καλά θες να καταντήσεις λούζερ??? ξέχνα εκείνο το αλησμόνητο άσμα που τραγουδούσαν όλοι της γης οι σκλαβωμένοι.. «ψωμί, παιδεία, ελευθερία» τώρα που χορτάσαμε και τα τρία… επιτυχία κάνουν τα εξής..

ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΣΑΝ ΚΟΜΜΕΝΟ ΝΥΧΙ
ΑΛΛΟ ΝΑ ΣΤΟ ΛΕΩ ΚΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΣΟΥ ΤΥΧΕΙ
(Άντζι… τι ποια Άντζι!?!)

ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ ΚΟΒΩ ΦΛΕΒΕΣ
ΞΕΝΥΧΤΑΩ ΜΕ ΦΡΑΠΕΔΕΣ
ΚΑΙ ΞΗΛΩΝΩ ΚΑΝΑΠΕΔΕΣ
ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΩ
(Λε Πα…πώς λέμε Le Corbusier?!)

Τη μπετονιέρα μην παρεξηγάς
γιατί αυτή σου δίνει για να φας
Από το μασαζ στη γιόγκα,
κι απ' τη γιόγκα στο μασάζ
σου το λέω και σου το 'πα το στραβό κορμί δε σιαζ...
(αγνώστου… αυτός τουλάχιστον σκέφτηκε την υστεροφημία του)

Η μπουρνουζοπετσέτα η καλή
είναι τόσο απαλή
σαν την καρδιά ενός μαρουλιού
είσαι αγάπη τ'Απριλιού
(Παντελής Καναράκης… της γνωστής εταιρείας λευκών ειδών Καναράκης Bros)

10 …το καλύτερο σας το άφησα για το τέλος... όλοι οι ΑΛΛΟΙ είναι ΜΑΛΑΚΕΣ.. μόνο εγώ είμαι ΣΩΣΤΗ!!! χαχαχαχ

Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2009

Η ομορφη Φριντα

...βέβαια, ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί η αληθινή Φρίντα είχε τη φήμη της άσχημης.. πώς μπορεί μια γυναίκα με τέτοιο ταμπεραμέντο, ερωτισμό και ακτινοβολία να θεωρείται άσχημη?! τελικά, η ομορφιά βρίσκεται στα μάτια που κοιτάνε και όχι σ' αυτό που βλέπουν..

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2009

Case Study No3 - O Starxidiam Man (της γνωστης σειρας...)

[…μόλις, το ξεφούρνησα… φυσάτε το, μην καείτε όπως εγώ :P]

…η γιαγιά μου έλεγε «όποιος δεν θέλει να ζυμώσει, δέκα μέρες κοσκινίζει»

…εγώ πάλι λέω.. «χρόνου φείδου»… πραγματικά το χειρότερό μου είναι να χάνω χρόνο… το λεγόμενο «σκοτώνω την ώρα μου»… δεν θέλω να «σκοτώνω» τίποτα ζωντανό και πολύτιμο… και πότε γίνεται ο χρόνος πολύτιμος?!? ε?! ε?!?! ….μα όταν μας τελειώνει φυσικά!

…και δεν εννοώ βέβαια ότι τελειώνει η ζωή μου, προς Θεού... αλλά στα 40 ο χρόνος έχει άλλη αξία απ' ότι στα 25.. δεν ΘΕΣ ΠΙΑ να τον χάνεις σε χαζομάρες... και χαζομάρους… :P

…επίσης, ένα άλλο από τα χειρότερά μου είναι να έχω να κάνω με ανθρώπους που δεν ξέρουν τι θέλουν… αναποφάσιστους εκ φύσεως ή θέσεως ή απλά χασομέρηδες συνειδητά ή όχι, διότι ο άλλος μπορεί να θέλει να κερδίσει χρόνο για κάποιο λόγο και να σε έχει στο περίμενε και στο θα δούμε… κι όταν εσύ πεις σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ – που είπε και ο μέγας συνασπιστής – και πας να ντυθείς για να προλάβεις το επόμενο τραμ.. θυμάται τους πατριώτες που λέγανε «πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικιά μας θα’ ναι» και ρίχνεται με τα μούτρα στο παιχνίδι της διεκδίκησης σαν να μην άνοιξε ποτέ ρουθούνι… εεεεε όχι, δεν μπορώ αυτά τα κουλά 40 χρονών άνθρωπος… αν είναι να παίξουμε κάτι προτιμώ το κουτσό να ξεπιαστώ κιόλας...

…όταν θέλουμε μια γυναίκα, η στάση starxidiam δεν ενδείκνυται για να την φέρει σε οργασμό διανοητικό, συναισθηματικό ή έστω οργανικό… το να την προσέχεις όποτε σου καπνίσει και μόνο για να (επι)βεβαιωθείς ότι είναι ακόμα εκεί… το να πουλάς ληγμένο <αντριλίκι> από την εποχή του Καποδίστρια… του τύπου τηλεφωνώ και βγαίνω όποτε μου γουστάρει και με όποιον μου γουστάρει, είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω και θα πω και μαλακίες παραπάνω - που είναι το μόνο σίγουρο - και κάτι άλλα τσιτάτα με ωδικά πτηνά (βλ. κανάρες)... δεν θα τρέχω από πίσω σου μανδάμ... είναι συμπτώματα προχωρημένου starxidismoy και πας κατ’ ευθείαν για καραντίνα…

Παρακαλείται το Νο3 να κατέβει από την πασαρέλα…………… ν’ ανέβει το Νο4!

Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2009

If music be the food of love, play on!



…και μια και μιλάμε για το πώς τρέφεται η αγάπη..

…θα παραθέσω απόσπασμα ηλεκτρονικής «κουβέντας» με διαδικτυακό γνωστό που θα μπορούσες να το πεις και «φλερτ»


Αυτός: Τι νέα; Έμαθες τι έγινε με το ….;

Εγώ: Μια χαρά.. νομίζω πώς…

(περιμένοντας απάντηση)

....................................................................................

(οι ώρες, οι μέρες, οι μήνες περνούσαν......................................)

Εγώ: Πού χάθηκες καλέ?!?!

Αυτός: (μετά από κανένα 10λεπτο) Έχουμε και δουλειές μανδάμ! Όχι εντάξει, μπάλα έβλεπα. Και θα συνεχίσω! Έχουμε κανένα έκτακτο;

Εγώ: …………………………………………………………………………………………… !!!


Καλά κυκλοφορεί ακόμα αυτό το μοντέλο ανδρός??! Θυμήστε μου να του αφιερώσω ένα case study στα προσεχώς ;)

Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2009

Για ολα φταιει το... garcon! (δε σικουελ)

...νομίζατε ότι το ξέχασα;

...είναι δυνατόν ΕΓΩ να εγκαταλείψω ποτέ το αγαπημένο μου θέμα!? τους άντρες?!?! τς τς τς

...απλά μάζευα υλικό και περίμενα την κατάλληλη έμπνευση για να σας παρουσιάσω το περίφημο Case Study No2... τώρα που έρχεται χειμώνας - κρύο, καιρός για δύο, τρεις, πέντε, δέκα... όσους χωρά η κρεβατοκάμαρά σας και η καρδιά σας, τέλος πάντων... εγώ δεν θα μπω τροχονόμος :P - νομίζω ότι οι παρακάτω επιστημονικές απόψεις θα σας φανούν πολύτιμες...

Case Study No2 - Ο κ. Κοκοβίκος

Bang bang He shot me down,

bang bang I hit the ground,
bang bang That awful sound,
bang bang My baby shot me down


…δεν πιστεύω να θέλετε συστάσεις… βέβαια, στο πάνθεον των αθανάτων έχει περάσει μάλλον η κα Κοκοβίκου - αμέσως μετά τη σύζυγο Μπερλουσκόνι – καθώς αποδείχτηκε τέρας ψυχραιμίας και υπομονής έως ότου «έσπασε» κι αυτή, κάτω από την μπότα του δυνάστη Κοκοβίκου…

…διαχρονική περσόνα ο κ. Κοκοβίκος… ευτυχώς δεν έχει μεταλλαχθεί με την πάροδο των χρόνων κι έτσι αναγνωρίζεται ακόμα εύκολα.. αντιμετωπίζεται δε, το ίδιο δύσκολα όπως πάντα… εάν δεν θέλουμε να καταφύγουμε σε ακραία μέσα, όπως φόνο εκ προμελέτης (που τέτοια πολυτέλεια?!?) ή εν βρασμώ (το πιθανότερο) εγκλεισμό σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως, μαζική εξόντωση, βιολογικό πόλεμο κτλ.

…αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…

...δεν ξέρουμε ακριβώς πάνω σε ποια στροφή (της ζωής) «ντελαπάρησε» ο κ. Κοκοβίκος και ποια ζωτικά του όργανα επλήγησαν ανεπανόρθωτα – τα άνω τσάκρα του πάντως έχουν ήδη ζητήσει μεταμόσχευση - αλλά δυστυχώς γνωρίζουμε από πρώτο χέρι ότι εκ τοτε έγινε εκούσια ένας βλοσυρός, απαισιόδοξος, δύστροπος και αυστηρός κριτής του εαυτού του και των πάντων… και αποφάσισε να μην επιτρέψει να του συμβεί πλέον άλλο «ντελαπάρισμα» at any cost… όλα θα είναι τεκμηριωμένα και εκλογικευμένα πια – τα λόγια που ξεστομίζει, οι πράξεις που επιχειρεί, τα συναισθήματα που νιώθει, οι σκέψεις που κάνει και αυτές που δεν κάνει – όλα μαζί θα πλέξουν ένα προστατευτικό – και καλά - δίχτυ γύρω του που εντελώς αναπάντεχα ένα βράδυ θα τον πνίξει στον ύπνο του…

…μέχρι να γίνει αυτό όμως… ο κ. Κοκοβίκος θα ζει ανάμεσά μας και θα παίρνει κεφάλια… στην καλύτερη περίπτωση… ψυχές… στη χειρότερη περίπτωση.. που θα συνθλίβει με το τεράστιο βάρος απαιτήσεων που κουβαλά, έστω και αν μερικές φορές δηλώνει άγνοια…

…εν τω μεταξύ, ανυποψίαστα θύματα πλησιάζουν τον κ. Κοκοβίκο που αναμφίβολα διαθέτει άλφα γοητεία - όπως όλα τα επικίνδυνα πλάσματα σε τούτο τον πλανήτη – υποκύπτοντας σε μια φαντασίωση που τον θέλει να κρύβει τεράστια – καθώς παραμένουν ανεκμετάλλευτα – αποθέματα τρυφερών συναισθημάτων κάτω από μια καρδιά-αγκινάρα… που ξεφλουδίζεις μέχρι αγανακτήσεως...

…ερώτηση κρίσεως; είναι φύσει ή θέσει «κακός» ο κ. Κοκοβίκος;

…θέσει «κακός», εκτιμώ… αλλά και πάλι δεν το σώζει… δεν μπορείς να ζητάς αποζημίωση από τον νέο ενοικιαστή για τις ζημιές που σου έκανε ο προηγούμενος… αλλιώς μην το νοικιάζεις το ρημάδι!

…σιμπλ αζ δατ, Αντωνάκη μου :)

Bang bang I shot you down,
bang bang You hit the ground,
bang bang That awful sound,
bang bang I used to shoot you down




Υ.Γ. αφιερωμένο στον …he knows who ;)

Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2009

Γουελκαμ του ΙΚΑ αντ χεβ ε ναις ντει!

…παρακαλούνται οι έχοντες υπερ(ευαισθησίες) με τους – κυρίως οικονομικούς - μετανάστες που μας κάνουν την τιμή να κατασκηνώνουν στην πλατεία της γειτονιάς μας να μην διαβάσουν παρακάτω γιατί θα τα χώσω χοντρά προς κάθε εθνολογική κατεύθυνση που έχει σήμα κατατεθέν της ... τη γυφτιά σε συνδυασμό με ολίγη έως πολύ βλακεία!

…είχα καιρό να πάω σε δημόσια υπηρεσία - ευτυχώς δηλαδή - αλλά ήρθε η – μαύρη - ώρα που έπεσα στην ανάγκη τους… έτσι οπλίστηκα με υπομονή, επιμονή, τσίχλες, περιοδικά και ένα εργόχειρο που το είχα αφήσει στη μέση από την τελευταία φορά που πήγα στην Εφορεία και κίνησα πουρνό-πουρνό για το ΙΚΑ της περιοχής μου...

…το πρώτο σοκ ήρθε όταν μπαίνοντας στην αίθουσα αναμονής - με ένα καλό νουμεράκι μπορώ να πω – νόμιζα ότι μπήκα σε καταυλισμό μεταναστών... μιλάμε άσπροι, μαύροι, κίτρινοι, κόκκινοι... όλες οι φυλές του κόσμου είναι πλέον ασφαλισμένες στο ΙΚΑ… οι έλληνες ήμασταν απλά μειονότητα… μωρέ μπράβο λέω πρόοδος το ΙΚΑ... τους ασφάλισε όλους... χαχχαα... κάθομαι σε μια καρέκλα και περιμένω - τι άλλο να κάνω δηλαδή!? κι εκεί αρχίζουν τα όμορφα…

…ήθελα να ήξερα αυτοί οι άνθρωποι όταν ξεκινάνε να πάνε σε μια δημόσια υπηρεσία για να κάνουν τη δουλειά τους, τι φαντάζονται!? ότι οι υπάλληλοι του ΙΚΑ, ας πούμε, θα μιλάνε μπαγκλαντέζικα?! σουαχίλι?! φαρσί!? είναι με τα καλά τους?! πάρε βρε άνθρωπε έναν Έλληνα μαζί σου – δεν μπορεί κάποιον θα ξέρεις – να μην ταλαιπωρείσαι και ταλαιπωρείς και τον κόσμο γύρω σου! μιλάμε αυτοί οι υπάλληλοι του ΙΚΑ είναι Η Ρ Ω Ε Σ, και το ξαναλέω μήπως σας ξέφυγε Η Ρ Ω Ε Σ!!! …τους έβλεπα να προσπαθούν να συνεννοηθούν και να εξυπηρετήσουν κάτι περιστατικά - επιεικώς απαράδεκτα από όπου και να τους έπιανες – και τους θαύμασα… είπα στον εαυτό μου «θυμήσου αυτή την εικόνα την επόμενη φορά που θα διαμαρτυρηθείς για το σέρβις των ΔΥ, σκέψου τι τραβάνε καθημερινά κάποιοι από αυτούς..."

...αμ το άλλο!? σηκώνεται η μουσουλμάνα το πρωί, κάνει τις δεήσεις της στον Αλλάχ, ρίχνει και τη μπούργκα επάνω της και ξεκινάει για το ΙΚΑ ... με όλο της το σόι!!! που πας μαντάμ με τρία παιδιά, τη μάνα σου, τον τρίτο ξάδερφο και έναν αργόσχολο περαστικό!? και μαζεύεστε πέντε άτομα μπροστά στο γκισέ και δώστου μπούρου-μπούρου την ακαταλαβίστικη πάνω στο κεφάλι του υπαλλήλου!? και πιάνετε δέκα καρέκλες στην αναμονή λες και είστε σε ξενοδοχείο?! δεν είναι παιδικός σταθμός το ΙΚΑ μαντάμ.. και μη μου πεις ότι δεν έχεις που να αφήσεις τα παιδιά γιατί θα χαρακωθώ… δεν έχεις μια γειτόνισσα να τα αφήσεις ένα πρωινό, να κάνεις τις δουλειές σου!? …που κάνανε το ΙΚΑ allou fan park?! … μάζεψε τα, χρυσή μου, δεν έχουμε την όρεξή τους… ήρθε δε ένα από δαύτα και αφού είχε μαζέψει ότι κωλόχαρτο βρήκε τριγύρω, ήθελε να μου τα δώσει με το ζόρι! – βρήκε και το άτομο.. απ' όλους όσους ήταν εκεί… ήρθε στην Κρουέλα Ντε Βιλ.. χαχχαχα… έπνιξα την παρόρμησή μου να το κάνω κεμπάπ και έριξα μια φαρμακερή ματιά στη μάνα του που το μάζεψε πάραυτα!!

…και πάμε στην ατραξιόν της ημέρας... [ευγενική χορηγία της κυβέρνησης (μάλλον) του Αφγανιστάν]

…μπαίνει σε κάποια φάση ένα πλάσμα – άνθρωπο δεν τον έλεγες πάντως – ψηλός, ατσούμπαλος, μες τη βρώμα και τη μπίχλα, σακατεμένος με το μισό πόδι στο γύψο και κάτι λάμες να προεξέχουν και συνοδεία ένα αντίστοιχο πλάσμα… και κάθεται – ωιμέ – δίπλα μου!! ααααμάάάν… τι μου κλήρωσες λέω τώρα!? και εντός ολίγου αρχίζει έναν πανικό... να μην υπολογίζει σειρές και προτεραιότητες, να χοροπηδάει με τις πατερίτσες από γκισέ σε γκισέ βρίζοντας στα ελληνικά παρακαλώ (!) και να'χει πάρει παραμάζωμα ότι έβρισκε μπροστά του… να φωνάζει τον υπάλληλο μοσχαροκέφαλο (!!!) χαχαχα, να βρίζει την Ελλάδα, τους Έλληνες... και όχι μόνον, ένας μαυρούκος που περνούσε γιατί ήρθε η σειρά του σκόνταψε κατά λάθος πάνω στο γύψινο πόδι.. χαχαχαχα… κι έγινε το έλα να δεις.. τι θα τον γαμήσει, του είπε, αυτόν και όλους τους αραπάδες (παρακαλώ)… ήτο και ρατσιστής, ο πιθηκάνθρωπος… το πώς κρατήθηκα και δεν του έδεσα την πατερίτσα φιόγκο στο λαιμό, ένας Θεός το ξέρει!? εδώ το’χα να γυρίσω να του πω με το μάτι να γυαλίζει σαν παρκέ…

«…ποιος σε κάλεσε, ρε βρωμιάρη, να΄ρθεις στην Ελλάδα?!»
«…μόνος σου δεν ήρθες?! σκάσε και κολύμπα τώρα, όπως κολυμπάμε όλοι...»
«…μάθε πρώτα να χρησιμοποιείς νερό και σαπούνι, και μετά μας κάνεις και μαθήματα πολιτισμού… ζώον!!»

...έβλεπες τις γυναίκες από το πρώην ανατολικό μπλοκ (και τους άντρες μπορώ να σου πω) και τις χαιρόσουνα… καθαρές, περιποιημένες, ευγενέστατες… π ο λ ι τ ι σ μ έ ν ε ς με μια λέξη… άσε που είχαν και κάποια ελληνίδα μαζί τους για τα δύσκολα (δεν θέλει και πολύ μυαλό………………….αλλά τι να το κάνεις πάνω στα δέντρα?!)

…και ναι, για να διαλύσω πάσα αμφιβολία, είμαι ρατσίστρια.. με τη βρωμιά, τη γυφτιά και πάνω απ’ όλα τη βλακεία οποιασδήποτε εθνικότητας… και όπως κράζω πρώτα απ’ όλους τους Έλληνες, έτσι κράζω και όσους ε π έ λ ε ξ α ν – ή θέλετε αναγκάστηκαν ?! - να έρθουν στην Ελλάδα και αντί να εκμεταλλευτούν ότι καλό βρίσκουν και να φτιάξουν τη ζωή τους – διότι αν δεν βρίσκουν να πάρουν το επόμενο κρουαζιερόπλοιο και να πάνε στο Μαουρίτσιο να αρμέγουν γάλα από τις καρύδες – αυτοί θέλουν να διατηρήσουν τη στενή τους συγγένεια με τον πίθηκο και αρνούνται να πλησιάσουν το ανθρώπινο είδος! έτσι είναι... άμα το'χει η κούτρα σου να κατεβάζει ψείρες, θα τις κουβαλάς όπου κι αν πας...

…κι όχι τίποτα άλλο, αλλά την Παρασκευή πρέπει να ξαναπάω στο ΙΚΑ… ωχ Παναγία μου!

Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2009

τΟ χΡΟνιΚο ΕΝος πΡοΑνΑγΓελΘεΝΤος … ρΑνΤεΒου



…μιλάγαμε στο τηλέφωνο καμιά δεκαριά μέρες περί ανέμων και υδάτων και άλλων φυσικών στοιχείων και ενδιάμεσα για θέατρο και μουσική και ανθρώπινες συμπεριφορές και ... και ... και ... οι δείκτες του ρολογιού ήταν κάθε μέρα λαχανιασμένοι και οι καθημερινές συνήθειες άλλαζαν δίχως σκέψη… αυτό ήταν το πιο ανησυχητικό σημάδι για έναν άνθρωπο, όπως εγώ που δυσκολεύεται να αλλάξει ακόμα και την ώρα δύο φορές το χρόνο, χωρίς να νιώθει έναν μικρό εκνευρισμό… εκείνες τις μέρες όμως οι ανατροπές διαδέχονταν η μία την άλλη κι εγώ τις υποδεχόμουνα με ολοένα και μικρότερη αντίσταση…

…η επικοινωνία ήταν, είναι και θα είναι πάντα το αδύνατο σημείο μου... και το δικό του όπως αποδείχτηκε… κι έτσι αφεθήκαμε σε ένα επικοινωνιακό όργιο που πολύ σύντομα θέλησε να εξελιχθεί σε …απλό όργιο… χαχαχα… οκ, σκέφτηκα ότι δεν είχα κανέναν λόγο να καθυστερώ τη συνάντησή μας ειδικά όταν είμαι σίγουρη ότι δεν θα πλήξω με την παρέα του… [αυτό που δεν σκέφτηκα είναι ότι ΕΚΕΙΝΟΣ δεν είχε κάνει καμία νύξη επί του θέματος και αυτό έπρεπε να με βάλει σε σκέψεις...] έτσι πήρα την πρωτοβουλία και έκανα πρόταση να βρεθούμε για να μου σερβίρει μια απάντηση… επιεικώς διστακτική !!!! με γαρνιτούρα κάτι «μα…, μου…, και ξέρεις δεν…, ίσως» … κι ενώ υπό φυσιολογικές συνθήκες θα έπρεπε να τα’χα πάρει στο κρανίο καθώς δεν άκουσα καμία δικαιολογία της προκοπής… μετά το πρώτο σοκ, υποτροπίασα και σκέφτηκα – άκουσον, άκουσον – ότι ο τύπος είναι ακόμα καλύτερος απ΄όσο πίστευα αφού δεν είναι λιγούρης και το σκέφτεται σοβαρά πριν με γνωρίσει… και λοιπές curly hairs…

[…άλλα σενάρια δεν έπαιζαν καθώς μου τηλεφωνούσε σε όλη τη διάρκεια της ημέρας και μόνο από τον καμπινέ δεν έπαιρνε - προφανώς γιατί δεν είχε σήμα – τη δε νύχτα μιλάγαμε με τις ώρες…]

…εδώ είμαι υποχρεωμένη να κάνω μια τιμητική αναφορά στη μητέρα - ετών 78 παρακαλώ - η οποία μου επεσήμανε διακριτικά ότι κάτι δεν πάει καλά με τον λεγάμενο για να μην είναι πρόθυμος να βρεθούμε… «..36 χρονών άντρας, ελεύθερος και δεν σκέφτεται το σεξ, παιδί μου?!!?...μήπως είναι αδερφή?!?!» […είπαμε διακριτικά ε;] για να με κάνει έξαλλη και να αναγκαστώ να της θυμίσω ότι υπάρχουν άντρες και άντρες και κάποιοι από αυτούς δεν έχουν το νου τους μόνο στο σεξ!! …εξάλλου, ο συγκεκριμένος, της τόνισα, ήταν ΠΟΛΥ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΜΕΝΟΣ για να είναι απλά … sex beast! … «καλά παιδί μου», ήταν η απάντησή της, «σε αφήνω γιατί πρέπει να καθαρίσω και φασολάκια»

…εκτός από ΠΟΛΥ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΜΕΝΟΣ, ο εν λόγω, δήλωσε και απαιτητικός στο θέμα της εμφάνισης, καθώς η γυναίκα που θα συνοδεύει θέλει να είναι εμφανίσιμη [παρακαλώ δώστε βάση σε αυτό το σημείο...] εγώ πάλι δήλωσα ότι στο θέμα της εμφάνισης μπορώ να κάνω συμβιβασμούς εάν ο άλλος με καλύπτει στα υπόλοιπα... [δεν ομολόγησα ότι ήμουν τόσο ενθουσιασμένη μαζί του που προετοιμαζόμουνα ψυχολογικά ώστε να μην τον απορρίψω εάν δεν τον βρω ελκυστικό… είπα στον εαυτό μου, βγες μερικές φορές μαζί του και αν μετά ακόμα δεν τον βρίσκεις ελκυστικό… την κάνεις!] φαίνεται λοιπόν ότι αυτή η τελευταία μαγική μου δήλωση έπαιξε καταλυτικό ρόλο [γιατί άραγε!?....] στην απόφασή του να συναντηθούμε επιτέλους...

…βρίσκομαι, λοιπόν, βράδυ Σαββάτου κατά τις 10:00 στο σημείο του ραντεβού μετά από μια εξαντλητική μέρα καθαριότητας στο σπίτι, αλλά στο ύψος μου… έφτιαξα τα μαλλάκια μου, φόρεσα κάτι ανάλαφρο, καλοκαιρινό, άβαφη ως συνήθως και όντας ικανοποιημένη από την εμφάνισή μου… πήρα το δρόμο για να συναντήσω το πεπρωμένο…

…νομίζω ότι αυτή ήταν και η τελευταία στιγμή που θυμάμαι από εκείνο το βράδυ... μετά ανέλαβε η μηχανική υποστήριξη... διότι σκάει μύτη ο ΠΟΛΥ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΜΕΝΟΣ ΜΕ ΑΠΑΙΤΗΣΗ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΜΦΑΝΙΣΙΜΗ και το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν να κάτσω στο πεζοδρόμιο και να κάνω την τυφλή που ζητιανεύει... χαχαχχα... εκτός του ότι ήταν ένα υβρίδιο Πάγκαλου και Βενιζέλου [και το λέω εγώ που δεν λες και το κορμί μου μίσχο ε;...], πρέπει να είχε να πατήσει στο μπαρμπέρη - για κομμωτήριο ούτε λόγος, αυτά είναι για τους ντιγκιντάγκες – τουλάχιστον έξι τέρμενα… αφού το μαλλί Φάρα Φώσετ θέλει υπομονή και επιμονή για να πετύχει… για ντύσιμο μην πω καλύτερα… ή μάλλον άλλαξα γνώμη και θα πω γιατί έχω φοβερή εικόνα στο μυαλό μου… με τον που τον είδα μου θύμισε κάποιον που ξεφόρτωνε κιβώτια με τα πουκάμισα απ' έξω να ανεμίζουν και το παντελόνι στα όρια της κωλοτρυπίδας... χαχαχαχα…

…και μετά ήρθαν οι μέλισσες…

…αλλιώς δεν ξέρω τι ήταν αυτό το βουητό στα αυτιά μου… το μόνο που ξέρω ήταν ότι σκέπαζε τα πάντα και κυρίως αυτά που έλεγε ο συνοδός μου, που εκτός των άλλων αποδείχτηκε και πολύ καλός στο μονόλογο εκ του σύνεγγυς… ή εγώ στην omerta για να λέμε και την αλήθεια…


…στην επιστροφή καθώς ήμασταν σιωπηλοί – σιωπηλοί όπως χωνεύαμε τη χλαπάτσα – άκουγα στο μυαλό μου το Θοδωρή να μου τραγουδά...

Στους βάλτους ζουν οι πρίγκιπες.
Βαλ' το μες το μυαλό σου.
Μην τον κοιτάς με δισταγμό.
Φίλαααα το βάτραχόόό σου!


…ναι, ρε Θοδωρή, δεν έχω αντίρρηση αλλά δεν είναι αυτός ο βάτραχός ΜΟΥ, γμτ!

Κυριακή, 10 Μαΐου 2009

Για ολα φταιει το… garcon!

…όχι αυτό που παίρνει παραγγελίες και βγάζει βόλτα τους καφέδες… όόόόχιιιι… το άλλο… το αγόρι… ο άνδρας… το αρσενικό (τώρα η συνωνυμία με το δηλητήριο λέτε να είναι τυχαία?!?) απλά έπαιξα λίγο με τις (γαλλικές) λέξεις για ξεκάρφωμα (που λένε)… για να δημιουργήσω μια ντεμέκ ανάλαφρη ατμόσφαιρα πριν οπλίσω και αρχίζω να βρίσκω τους στόχους... εντάξει έχω καιρό να πιάσω τους άντρες στο στόμα μου, είναι που προσπαθώ να χάσω και βάρος και δεν τρώω ό,τι κι ό,τι... :P οπότε τους χρωστάω ένα μικρό αφιέρωμα… στο παράλογο και το έλλογο που συνυπάρχουν σε αυτό το εξωτικό ον που λέγεται Άνδρας...

…οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις δεν είναι διόλου συμπτωματική… κάθε άλλο… και φυσικά υπάρχει σχέση με την πραγματικότητα (μας, σας, τους κτλ.) εάν στα παρακάτω σενάρια αναγνωρίσετε τον εαυτό σας δείτε το ως οιωνό… έχετε τουλάχιστον μια ευκαιρία να επανορθώσετε… να αντικαταστήσετε το παράλογο της υπόθεσης με το αναμενόμενο έλλογο.. εάν πάλι προτιμήσετε να παίξετε τον κουφό που κουβαλά παντού την πόρτα του όσο θέλεις βρόντα… το κρίμα στο λαιμό σας… μην έρθετε να μου ζητήσετε τα ρέστα γιατί εγώ σας προειδοποίησα…

…σε(μι)νάρια ανδρικής σκέψης (…κάπως πρέπει να αποκαλέσουμε την εγκεφαλική δραστηριότητα των ανδρών που συνδέεται άμεσα με τις αποφάσεις και τις ενέργειές τους… ως ένδειξη επιείκειας και κατανόησης απέναντί τους, ας την πούμε «σκέψη»)

Case Study No1: Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων

…παιδική μου φίλη με την οποία τα λέμε που και που, μου εξομολογείται ότι έχει φτάσει στο αμήν με τον δικό της… τους γνωρίζω και τους δύο πολλά χρόνια… για την ακρίβεια τραβιούνται 10 χρόνια μαζί... έφτασε αυτή 40 κι αυτός 50... και δεν λέει να προχωρήσει (αυτός)... προ τριετίας τον χώρισε να δει τι θα κάνει με τη ζωή της... τι να κάνει όμως όταν το μεγαλύτερο κομμάτι της ενήλικης ζωή της ήταν αυτός?! ...τον απέφευγε έναν ολόκληρο χρόνο… επέμενε αυτός… να μην τα πολυλογούμε... κατέληξαν πάλι μαζί... στο ίδιο μοτίβο... δεν τίθεται θέμα χωρισμού – μου το ξεκαθάρισε – δεν μπορεί να πετάξει έτσι 10 χρόνια από τη ζωή της… εκτός αυτού πιστεύω πραγματικά ότι την αγαπάει... δεν αμφιβάλλω γι' αυτό... κι εκείνη το ίδιο... αλλά είναι οπαδός της φιλοσοφίας "σας αγαπάω μα δεν παντρεύομαι"… αφήστε που σε λίγο θα αρχίσει να επικαλείται και το προχωρημένο της ηλικίας του για να μην κάνει παιδιά... εν τω μεταξύ, ανήκουν και οι δύο – ειδικά αυτός – σε πολύ εύπορες οικογένειες, που σημαίνει ότι δεν υπάρχει οικονομικό πρόβλημα.. το αντίθετο συμβαίνει... δεν δουλεύει κανείς από τους δύο... και κάνουν ό,τι τους γουστάρει… για μένα αυτό είναι το πρόβλημα… ο τύπος ζει από τότε που γεννήθηκε σε μια Ντίσνεϋλαντ για ενήλικες… βαριέται παίρνει το αεροπλάνο και πάει στο σαλέ του στην Αυστρία... του πέφτει βαρύ το χιόνι και βγάζει χιονίστρες φεύγει και πάει στην Ιταλία για να παρακολουθήσει τη Formula 1… ααααα είναι θεσμός!!! …αυτό έλειπε τώρα να αφήσουμε τη F1 και να παρακολουθούμε σεμινάρια για τη μέθοδο Lamaz… είναι η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων… και δεν έχει καμία διάθεση να διακόψει την εφ' όρου ζωής ψυχαγωγία του για να παίξει το σύζυγο και πατέρα... απαισιόδοξη προοπτική αλλά νομίζω είναι η μόνη αλήθεια... μην σας ξενίζει το παράδειγμα, τηρουμένων των αναλογιών το σενάριο μεταφέρεται μια χαρά και στο μέσο ζευγάρι…

…το επόμενο Case Study προσεχώς…

Κυριακή, 26 Απριλίου 2009

Rolling Stones: Ας τους βγαλει καποιος απο την πριζα

…διάβαζα στο ένθετο ΕΤ Weekly ότι οι Rolling Stones επανακυκλοφορούν 14 δίσκους – τους καλύτερους - και ξαναχτίζουν την εικόνα τους για να «…ταράξουν τα λιμνάζοντα νερά της εφηβείας εκείνων που τώρα ανοίγουν τα φτερά τους στη ζωή, αλλά και εκείνων που ξέχασαν τα χρόνια της προσωπικής τους επανάστασης…» και πώς να μην τα ξεχάσουν – λέω εγώ τώρα - όταν τίποτα πια δεν τα θυμίζει!? μην κοιτάς που οι Rolling Stones αρνούνται να υπακούσουν στους νόμους της φύσης… οι περισσότεροι συνομίληκοί τους έχουν χοληστερίνη, ζάχαρο, ουρία και άλλα πανέμορφα και μόνο η λέξη επανάσταση μπορεί να τους ανεβάζει πλέον την πίεση…

...οι Rolling Stones μπορεί να διατηρούν τις αντοχές και την ενέργεια τους με ότι μέσα διαθέτουν – στα οποία μπορεί να περιλαμβάνεται και η συμφωνία με το διάβολο, δεν θα μου έκανε εντύπωση - αλλά η εικόνα τους – προσωπικά – μου προκαλεί κατάθλιψη… ειδικά αυτός ο Κηθ Ρίτσαρντ είναι σαν να σηκώθηκε μόλις από τον τάφο… όπως κατάθλιψη μου προκαλεί γενικά η προσκόλληση στο παρελθόν και η θέα μερικών γηραιών κυρίων σε ρόλο επαναστάτη χωρίς αιτία... θα προτιμούσα χίλιες φορές να ζούσα με την ανάμνησή τους, τις φθαρμένες αφίσες τους από το νεανικό μου δωμάτιο και τα βινύλια του αδερφού μου που θα ζωντανεύανε στο πικάπ όποτε μας έπιανε νοσταλγία… θα ήθελα να παραμείνουν ζωντανοί θρύλοι… να τους θυμόμαστε με την ακτινοβολία που εξέπεμπαν στο απώγειο της καριέρας τους και όχι σαν κουφάρια συνδεδεμένα με ενισχυτές…

…παρόλο που ο Μικ Τζάγκερ δηλώνει ότι «Μόνο οι δημοσιογράφοι ασχολούνται με την ηλικία μας. Αφού μας το ζητάνε ακόμα, βγαίνουμε στη σκηνή και παίζουμε» διατηρώ τις επιφυλάξεις μου για αυτή τη στάση τους… μα τι είναι λοιπόν; τόση ματαιοδοξία πια?! γιατί προσωπικά δεν πιστεύω ότι το κάνουν για τα χρήματα... εκτός εάν η οικονομική κρίση χτύπησε και τους Rolling Stones... μην τρελλαθούμε τώρα... η Bigger Bang περιοδεία τους το 2006 απέφερε κέρδη 437.000.000 δολαρίων (από τις συναυλίες με την υψηλότερη συνολική είσπραξη στην ιστορία)... όταν τους βλέπεις καταλαβαίνεις ότι θα κατέβουν από την σκηνή μόνο με φορείο πια.. ίσως δεν μπορούν / δεν θέλουν / δεν ξέρουν να ζήσουν αλλιώς… εάν ήσουν μέλος αυτής της μυθικής μπάντας ποια άλλη ταυτότητα θα μπορούσες να έχεις?! ποιος θα μπορούσες να είσαι εκτός σκηνής!? ….πολύ πιθανόν να μην υπήρχε για σένα ζωή μετά σκηνής… λυπηρόν αλλά μάλλον αναπόφευκτο να λυγίσουν κάτω από το ίδιο τους το βάρος… να τους καταπιεί ο μύθος τους...

…δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με τον Τζον Λένον όταν δήλωσε κατά την αποχώρησή του από τους Beatles «Το χειρότερο δεν είναι η διάλυση των Beatles, αλλά ότι οι Rolling Stones είναι ακόμα μαζί!". Που να’ ξερε ότι εν έτει 2009 θα ήταν τόσο επίκαιρος!?

Σάββατο, 11 Απριλίου 2009

Βοηνθεια!! Ο μεγαλος μου Ερωτας….. ρονχαλιζει!! SOS!!

[...το κείμενο το εμπνεύστηκα από ένα φόρουμ που συμμετέχω και καθημερινά δημοσιεύονται σπαραξικάρδια κείμενα που δηλώνουν απόγνωση για θέματα εξίσου σοβαρά με το δικό μου και ζητούν τη βοήθεια του κοινού... που να δείτε τι γίνεται όταν ενίοτε την παίρνουν κιόλας... χαχαχα]


"…το Στράτο, τον ζαχάρωνα από το Λύκειο, από τότε που είχε μια ξεγυρισμένη φράτζα και ένα σαράβαλο παπί και όργωνε τα στενά της γειτονιάς μας… μεγάλη καψούρα λέμε… και έδωσε ο Θεός κάποια στιγμή και τα φτιάξαμε… για σπουδές μετά το Λύκειο ούτε λόγος… ο Στράτος έπαιρνε άριστα κάθε τρίμηνο μόνο στις απουσίες… κι εγώ ανέκαθεν ασχολιόμουνα με τρίχες… οπότε τι πιο φυσικό από το να γίνω κομμώτρια?! αφού τελειώσαμε το σχολείο... είπαμε να πιάσουμε καμιά δουλειά να΄χω εγώ να αγοράζω φουρκέτες… κι ο Στράτος να πλερώνει τα γαρούφαλα που πετάγαμε κάθε Σαββατόβραδο στα μπουζούκια… αααααα… όλα κι όλα… ο Στράτος σε αυτά ήταν άρχοντας… μας ξέρανε έως και οι χορδές από τα μπουζούκια, όπου πηγαίναμε… δεν είχα παράπονο…

…κάποια στιγμή ο Στράτος έριξε την ιδέα να ανοίξουμε σπίτι… να παντρευτούμε ντε… το σκέφθηκα καλά ένα μερόνυχτο και είπα το ναι… μεγάλη καψούρα είπαμε ο Στράτος και δεν έλεγε να τον έχω στο περίμενε… έτσι κι έγινε… παντρευτήκαμε και μετά τα πρώτα μέλια άρχισε το μαρτύριό μου... 20 χρόνια γάμου βαστάει το δράμα μου… δεν αντέχω άλλο... πρέπει να μιλήσω σε κάποιον γι' αυτό... 20 χρόνια τώρα μου γαζώνει το μυαλό με το ροχαλητό του!!! …στην αρχή δεν ήταν έτσι… θυμάμαι που τον χάζευα κρυφά στον ύπνο του που έμοιαζε σαν αγγελούδι… ίσα που ανέπνεε το πουλάκι μου… όχι τώρα που κάνει σαν δεινόσαυρος σε στύση… αμ! το άλλο?! τον έπιασα να ρονχαλίζει και στο σεξ!!! (τότε που κάναμε εννοείται….) …μου δικαιολογήθηκε πώς έφταιγε η στάση που τον πιάνει νύστα… αλλά τα μασάω εγώ αυτά!? ..τα μασάω, τι να κάνω!? να διαλύσουμε το σπίτι μας - έχουμε και 2 παιδάκια τώρα πια - (αφήστε που πολύ φοβάμαι ότι ο μικρός έχει το κληρονομικό χάρισμα του πατέρα του….. όόόιιιιιιι, τι θα απογίνω η δόλια όταν μεγαλώσει λίγο ακόμα και ρονχαλίζουν dolby stereo surrround?!)...

...αυτό δεν είναι σπίτι... είναι εργοτάξιο του μετρό... κάλλιο να κοιμόμουνα με το μετροπόντικα παρά με το Στράτο!!... είναι κάτι νύχτες που είμαι στο τσακ να του κλείσω τη μύτη και να απαλλαγώ μια και καλή!! …να πάει να ρονχαλίζει στα χερουβείμ…κι αν δεν γεμίσει η κόλαση από δαύτα να μην σώσω να ξαναβάλω εξτένσιονς!! όταν του το λέω… μου θυμίζει τον όρκο που δώσαμε μπροστά στον παπα-Βαγγέλη… «in sickness and in health, in good times and in bad…» τότε που είπα "I Do… " η ξελιγωμένη…

…εσείς τι θα κάνατε στη θέση μου?! να ξέρετε ότι έχουμε δοκιμάσει τα πάντα και δεν γίνεται τίποτα... και με Ultrex που λούστηκε ίσα που του΄φυγε η πιτιρίδα.. από ροχαλητό άλλο τίποτα…

…σας έχει τύχει?! …δεν σας έχει τύχει!? και αν σας έχει τύχει, τι μέρα ήταν και τι ώρα!? μήπως την προηγούμενη μέρα είχατε φάει χοχλιούς μπουμπουριστούς!? γιατί σε μια έρευνα που μου διάβαζε η κυρά-Τασία ενώ της έκαιγα το μαλλί με το πιστολάκι έλεγε πως οι χοχλιοί - και δη οι μπουμπουριστοί – φέρνουν εκτός από φούσκωμα και ακατάσχετο ροχαλητό!!

…τι άλλο να πω!? είμαι σε απόγνωση... κάθε γνώμη δεκτή... βοηνθάτε χριστιανοί, θα τον φάω λάχανο τον Στράτο καμιά νύχτα με πανσέληνο......................................................................."

Σάββατο, 4 Απριλίου 2009

Αβυσσος η ψυχη του Googler

...φαντάζομαι πως όσοι ανοίξαμε ένα προσωπικό blog κάποια στιγμή μας κατέλαβε μια μεγαλομανία πώς η ζωή μας θα είχε τάχα μου ενδιαφέρον για κάποιους χ ανθρώπους ανά τον κόσμο, όπου χ βάζετε ότι νούμερο θέλετε... στους οποίους μάλιστα θα προσφέρουμε τη δυνατότητα να σχολιάζουν όσα αποκαλύπτουμε… έτσι, σαν να μην σου έφτανε η κριτική των γνωστών, τώρα θα έχεις να αντιμετωπίσεις και την κριτική ενός άγνωστου Εσκιμώου ψαρά που σε «διαβάζει» από το ιγκλού του κάπου στην παγωμένη Αλάσκα… καλά και πόση βαρύτητα μπορεί να έχει η γνώμη ενός Εσκιμώου, θα μου πείτε?! όσο περισσότερο μπλογκάρεις, τόσο συνειδητοποιείς ότι οι φυσικές αποστάσεις τείνουν να χάνουν τη σημασία τους, ενώ αντίθετα η ψυχολογική απόσταση του μπλόγκερ από τους αναγνώστες του διαρκώς μικραίνει… έτσι - μια όχι και τόσο - ωραία μέρα συνειδητοποιείς ότι ο Εσκιμώος σου τη δίνει όσο και η μάνα σου και ευχαρίστως θα του έκαιγες το ιγκλού! – φτου! έχεις ακούσει ποτέ για εμπρησμό στην Αλάσκα?!

…μια από τις πιο απολαυστικές στιγμές, ωστόσο, του blogging είναι όταν διαβάζεις τις λέξεις - κλειδιά αναζήτησης στο google που οδηγούν άσχετα-σχετικά στο blog σου διάφορους ταλαίπωρους που μόνο τη μάνα τους δεν ψάχνουν στο διαδίκτυο… άβυσσος πραγματικά η ψυχή του googler… οι αναζητήσεις του φανερώνουν και τις πιο ακραίες επιθυμίες – όπως θα δείτε παρακάτω - που χάρις στην ανωνυμία μπορεί να ομολογήσει και να ζήσει μερικά δευτερόλεπτα με την ελπίδα ότι μπορεί να τις ικανοποιήσει… ανεκτίμητη η αξία του google από ανθρωπιστική άποψη… βάζει κάτω ακόμα και τον Αη-Βασίλη στον τομέα "εκπλήρωση επιθυμιών"… ας πάρουμε μια γεύση λοιπόν από αυτά που ψάχνουν οι άνθρωποι στο διαδίκτυο…

[…αφού δεν με προτείνανε ακόμα για το Πούλιτζερ των blogs, το’ριξα κι εγώ στο κουτσομπολιό…]

χαρτί υγείας
…φιγουράρει τέταρτο στη λίστα… είτε το πιστεύετε, είτε όχι υπάρχει κόσμος που ψάχνει χαρτί υγείας στο διαδίκτυο… και το blog μου προτείνεται ως απάντηση… δεν ξέρω ποιος είναι πιο καμένος... ο googler ή ο blogger?

sex free video και γαμησι και ελληνες αντρες
…πολλάκις έχω δηλώσει στο blog μου ότι είμαι ειδήμων και στα τρία - όχι μαζί όμως!

καρούμπαλο μέτωπο
…δεν ξέρω πώς το ανακάλυψαν, όντως έχω ένα καρούμπαλο στο μέτωπο παιδιόθεν, ίσως είμαστε πολλοί αλλά είμαστε σκόρπιοι και ήρθε η ώρα να συνδικαλιστούμε και να απαιτήσουμε ίση μεταχείριση με όσους έχουν καρούμπαλα σε άλλα ζωτικά όργανα όπως π.χ. στον εγκέφαλο

στέκια που συχνάζουν ώριμες κυρίες
…χμμ.. εδώ χτυπήσαμε φλέβα... παρόλη τη βοήθεια του google δυστυχώς δεν μου έγινε καμία ανήθικη πρόταση έως τώρα...

ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ
…στο Χαρδαβέλλα παρακαλώ τα μεταφυσικά ερωτήματα… άντε και στο Λιακόπουλο

βουγιουκλάκη σορολόπ
…και ο Θεός έπλασε ΤΗ Γυναίκα!

ποια ειναι η κοπελα του σομμερ
Kopela Not Found. Please Τry Αgain Νext Μonth.

αεροστοπ πορτας
…ασχολίαστο

εγχειρηση στραβισμου σε ενηλικα
...αγάπα τον αναγνώστη σου με τα ελαττώματά του.. το είπε και ο Κομφούκιος

Τσούλα
…πάει χάλασε ο κόσμος! …χάθηκαν οι τσούλες έξω και τώρα τις ψάχνουν στο διαδίκτυο!?

συνταγή για παγιδάκια
…παγιδάκια για ποντίκια, για άντρες, για μαλάκες?!

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΣΕΞ ΔΕΝ ΚΑΝΑΜΕ
…ούτε κι εμείς, αλλά δεν ζητήσαμε τα ρέστα από το Google!

ελληνιδεσ που κανουν sex
…η τελευταία έγινε εξώφυλλο στο National Geographic…

πώς λειτουργεί η γλωσσοφαγια
…σε σκοτώνει αργά και είναι και ανεξιχνίαστη

ο υμνος του τεμπέλη
υπομονή… όπου να’ ναι τον τελειώνω… μου τον έχει ζητήσει και ο Vangelis (Papathanasiou) για να τον μελοποιήσει…

τι εχω στο μυαλο μου?
…επίσης πού έχω την κρεατοελιά?!
…ποιος είναι ο λήγοντας του ΑΦΜ μου?!
…την μπριζόλα μου την θέλω well-done, medium ή rear?!

(σαν κάποιος να παρεξήγησε τις δυνατότητες του Google…)

Σάββατο, 7 Μαρτίου 2009

Monsanto: Η τρομοκρατια μεταλλασσεται


Οι περισσότεροι φαντάζομαι δεν θα θέλετε ιδιαίτερες συστάσεις για την Monsanto.. όταν έγινε για πρώτη φορά θόρυβος γύρω από τα γενετικά τροποποιημένα (ΓΤ) ή μεταλλαγμένα, όπως συνηθίζουμε να τα λέμε, τρόφιμα, το όνομα της Monsanto φιγουράριζε πρώτο στη λίστα με τις εταιρείες βιοτεχνολογίας-παραγωγούς ΓΤ σπόρων, όπως το βαμβάκι, το καλαμπόκι, η σόγια και η ελαιοκάμβη… σύντομα το όνομα της εταιρείας συνδέθηκε με επικίνδυνα γενετικά πειράματα, απόκρυψη και αλλοίωση πληροφοριών γύρω από τα προϊόντα της, παράνομη δράση, ακόμα και δωροδοκίες κυβερνητικών στελεχών για την προώθηση των προϊόντων της, όπως έγινε στην Ινδονησία και το δικαστήριο επέβαλλε στην εταιρεία να πληρώσει 1,5 δις δολάρια ΗΠΑ στην αμερικανική κυβέρνηση… δεν ήταν ένα μεμονωμένο συμβάν που έφερε την εταιρεία υπόλογη στο νόμο… σε βάρος της Monsanto έχουν γίνει περισσότερες αγωγές και μηνύσεις από κάθε άλλη βιομηχανία!

…μερικά ακόμα στοιχεία που συνιστούν ένα άκρως επιθετικό και επικίνδυνο προφίλ της εταιρείας, είναι ότι επιβάλλει στους αγρότες που αγοράζουν τους σπόρους της – οι οποίοι σημειωτέον είναι πιο ακριβοί από τους συμβατικούς σπόρους – να υπογράφουν μια συμφωνία «αναγνώρισης δικαιωμάτων ευρεσιτεχνίας» με την εταιρεία ώστε να χρησιμοποιούν τους σπόρους μόνο για μία καλλιέργεια, ενώ την επόμενη χρονιά οφείλουν να ξαναπληρώσουν για νέους σπόρους… μάλιστα η Monsanto για να υποστηρίξει αυτή την πολιτική έχει αναπτύξει την λεγόμενη «Τεχνολογία Εξολοθρευτής» η οποία παράγει γενετικά τροποποιημένους σπόρους ώστε όταν γίνει η συγκομιδή σοδιάς οι νέοι σπόροι να είναι «στείροι» και να μην μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους αγρότες για νέα καλλιέργεια… έτσι ανατρέπεται ο φυσιολογικός για χιλιάδες χρόνια τρόπος καλλιέργειας της τροφής και οι αγρότες χάνουν την αυτονομία τους… ενώ ταυτόχρονα χτίζεται σταθερά και σταδιακά το μονοπώλιο της Monsanto… η τελευταία δέσμευση της εταιρείας το Φεβρουάριο του 2006 υπονοεί ότι σκοπεύει να χρησιμοποιήσει αυτή την τεχνολογία σε προϊόντα που δεν προορίζονται για διατροφή…

…τα παραπάνω καθώς και πολλές άλλες ενδιαφέρουσες αποκαλύψεις μπορείτε να παρακολουθήσετε στο έξοχο ντοκυμαντέρ «Ο κόσμος κατά Monsantο» της βραβευμένης Γαλλίδας δημοσιογράφου Μαρί-Μονίκ Ρομπέν, που προβλήθηκε από την εκπομπή Doc On Air της ΕΤ1 και κυκλοφορεί και σε βιβλίο (εκδ. de la Decouverte)

…αν όλα όσα θα δείτε ή θα διαβάσετε δεν σας θυμίζουν ταινία επιστημονικής φαντασίας με θέμα την καταστροφή του πλανήτη ή κάποιο σατανικά μεγαλοφυές σχέδιο τρομοκρατίας, τότε είστε ακόμα πολύ αθώοι… ενώ ο κόσμος προσπαθεί να θωρακιστεί από τρομοκράτες – οπαδούς ιδεολογιών, θρησκειών κτλ. που ζώνονται εκρηκτικά και σκάνε σαν βαρελότα δίπλα μας, η πιο ειδεχθής τρομοκρατία φοράει κουστούμι και γραβάτα, μας υπόσχεται ένα ασφαλές και πλουσιοπάροχο μέλλον και χαμογελάει όλο ευγένεια… μέχρι να αποκτήσει τον απόλυτο έλεγχο του τι παράγουμε, τι τρώμε, τι είμαστε εν τέλει – εάν δεχθούμε την διατροφική αρχή «είμαστε ότι τρώμε»… για την ακρίβεια μου θυμίζει την παροιμία «κλειδώνω, μανταλώνω και ο κλέφτης μπαίνει μέσα»… από αλλού θα μπει ο κλέφτης και από αλλού τον περιμένουμε… ελπίζω για το καλό όλων μας, οι οργανώσεις που παλεύουν για τη μη νομιμοποίηση των μεταλλαγμένων προϊόντων να καταφέρουν να αναχαιτίσουν την πορεία της Monsanto προτού εξελιχθεί σε Λερναία Ύδρα και μας πνίξει όλους…


Πηγές πληροφοριών & φωτογραφίας:
Τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα της Mosanto
Ο Κόσμος κατά τη Μονσάντο

Κυριακή, 1 Μαρτίου 2009

Για ενα ζεϊμπεκικο



…κάποιος έγινε φονιάς.. για μια «παραγγελιά» στέρησε τη ζωή από τρεις ανθρώπους και τραυμάτισε άλλους έξι… δεν ξέρω εάν ήταν «μακρύ ζεϊμπέκικο».. σίγουρα όμως ήταν βαρύ… από αυτά που σου κόβουν την ανάσα… που χορεύει ο άλλος και σου επιβάλλει μια διάθεση σχεδόν κατανυκτική... είναι ίσως η μόνη επίδειξη τόσης τεστοστερόνης που δεν μου προκαλεί αλλεργία.. :)

…προσωπικά, δεν είμαι λάτρης των λεγόμενων "λαϊκών" τραγουδιών, το ζεϊμπέκικο όμως το κατατάσσω στη μουσική σκηνή της «αντίστασης», εκεί που ανήκει και η ροκ μουσική, για παράδειγμα… και μου αρέσει πολύ… γιατί τα πόδια οδηγεί η ψυχή όταν χορεύεις, αλλιώς δεν γίνεται… κανείς δεν μπορεί να σου μάθει τα βήματα... είναι σαν να ζητάς να μάθουν την καρδιά σου να χτυπά... μερικά ζεϊμπέκικα δε, μου αρέσουν τόσο πολύ που θα ήθελα να είμαι άντρας όσο κρατά ένα τραγούδι… για να χορέψω… εδώ πρέπει να δηλώσω και την προκατάληψη που έχω σχετικά με τις γυναίκες που χορεύουν ζειϊμπέκικο και τους άντρες που κουνιούνται σαν κουδουνίστρες, κοινώς χορεύουν τσιφτετέλι… καλά δεν μπορώ με τίποτα λέμε να βλέπω ούτε τους μεν, ούτε τις δε… εε μην τα ισοπεδώσουμε και όλα! ας μείνει κι ένα αντρικό οχυρό απόρθητο, και αντιστοίχως ένα γυναικείο… τώρα βέβαια, εάν κάποιες γυναίκες τη βρίσκουν να ρίχνουν και τις ζεϊμπεκιές τους, τι να πω!?... τα γνωστά… περί ορέξεως… αλλά ρε κορίτσια, ειλικρινά δεν καταλαβαίνω πώς τη βρίσκετε να κρέμεστε σαν κακοριγμένο σακάκι με τη μαγκιά του Μπάμπη του Σουγιά?!

…τώρα θα αναρωτιέστε πώς και με έπιασε ξαφνικά τέτοια πρεμούρα με το ζεϊμπέκικο; αφορμή στάθηκε ο καινούργιος δίσκος – όπως θα λέγαμε παλιά -του Δ. Μητροπάνου που μου έκλεψε την καρδιά…τα τραγούδια ένα κι ένα.. συνεργάστηκε με τους καλύτερους και το αποτέλεσμα είναι μια μουσική συλλογή από αυτές που όλο και πιο σπάνια θα ακούμε πια… μιλάμε για εμπνευσμένη δημιουργία… δεν μπορώ να σκεφτώ άλλον εκτός του Μητροπάνου να αντιπροσωπεύει καλύτερα το ζεϊμπέκικο… το «Έρωτας Αρχάγγελος» είναι το αγαπημένο μου κομμάτι και το επέλεξα για να το ακούσετε… πολύ θα ήθελα να είχα γράψει εγώ τους στίχους… ειδικά το «…σαν χορεύεις να’σαι ο Διγενής» …ποιος άντρας δεν θα'θελε στην αναμέτρησή του με τον μοιραίο έρωτα, να είναι ο Διγενής!?

…εε καλά δεν θα το ρισκάρω, να απαντήσετε… ;)

..καλή ακρόαση, που λέγανε και στα νιάτα μου στο ραδιόφωνο..

Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2009

Φιλαθλε, μην ξεχασεις το χαρτι υγειας!



…δεν ξέρω ποια σκοτεινή δύναμη με σπρώχνει τελευταία να επιλέγω συνέχεια κανάλια στην τηλεόραση που δείχνουν αθλητικά, συνήθως ποδόσφαιρο…. φυσικά δεν τα παρακολουθώ... αλλά πίστευα ότι είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να παίζει η τηλεόραση και να μην μου αποσπά την προσοχή… τώρα θα μου πείτε.. γιατί δεν την κλείνω τη ρημάδα!? εεεε όχι και να την κλείσω!! αφού υπάρχει το ποδόσφαιρο :P απλά παίζει mute για να έχω την ψευδαίσθηση ότι έχουμε μαζευτεί σπίτι περί τα 30 άτομα... κυρίως άντρες… αλλά χωρίς να με ενοχλούν όπως εάν ήταν όντως παρόντες, ώστε να ασχολούμαι με πολύ απαιτητικές δραστηριότητες… όπως, να κολλάω στρασάκια στα φρεσκοβαμμένα νύχια μου… ή να ετοιμάζομαι να κατατροπώσω τον αντίπαλο στο on-line scrubble.. ή όταν έχω ανοίξει μέγα διάλογο με το ταβάνι και δεν θέλω παρεμβολές...

…ωστόσο, θέλω δεν θέλω κάποια πράγματα τα βλέπω… ανοίγω και τη φωνή ακόμα γιατί μου κάνουν εντύπωση… και εδώ θέλω να σχολιάσω την σχεδόν βάσιμη προκατάληψη που θέλει τις γυναίκες να μην ασχολούνται με τα αθλητικά… εάν ωστόσο ασχοληθούν είναι βέβαιο ότι θα ανακαλύψουν πολύ ενδιαφέρονται πράγματα που διαφεύγουν συνήθως από τους άντρες λόγω της διαφορετικής προσέγγισης... ως πιο πραγματιστές δεν ασχολούνται με συμβολισμούς και αναλύσεις συμπεριφορών εκτός κι αν έχουν άμεση σχέση με το άθλημα…

…κάπως έτσι φαντάζομαι διαφεύγει της προσοχής τους το χαρτί υγείας που διακοσμεί σε αφθονία τα γήπεδα!! την πρώτη φορά λέω ήταν τυχαίο… τη δεύτερη λέω ίσως και όχι... εεε όταν για πολλοστή φορά είδα το άσπρο ρολό να ξετυλίγεται στα πόδια του παίκτη που ετοιμαζόταν να σουτάρει... λέω αποκλείεται!!! μα καλά... κανένας δεν έχει προσέξει πόσα ρολά χαρτιού υγείας κυκλοφορούν στα γήπεδα?! ίσα με τους παίκτες μην σας πω… ή τέλος πάντων σε πολύ καλή αναλογία.. σχεδόν σε κάθε παίκτη αντιστοιχεί ένα ωραιότατο χαρτί υγείας… αχρείαστο να' ναι!

..ας προσπαθήσουμε τώρα να μπούμε - εσείς δηλαδή γιατί εγώ απέτυχα - στην ψυχολογία του φιλάθλου - ο θεός να τον κάνει - που έχει κουβαλήσει μαζί του στο γήπεδο μάτσο τα χαρτιά υγείας και τα εκσφενδονίζει προς συγκεκριμένους στόχους κάθε φορά βλ. διαιτητές, τερματοφύλακες κτλ. ανάλογα με το συμβάν που πυροδότησε αυτή τη διάθεση... τι θέλει να μας πει ο φίλαθλος?! ότι ο αγώνας είναι του κώλου και επομένως τι πιο χρήσιμο από τα κωλόχαρτα; ...ότι οι παίκτες είναι χέστες και επομένως σπεύδει να ικανοποιήσει την αναμενόμενη ζήτηση για χαρτιά υγείας… ότι ο διαιτητής είναι για χέσιμο και επομένως σπεύδει να εφοδιάσει όσους προθυμοποιηθούν να τον χέσουν... ότι ο ίδιος χέστηκε για την έκβαση του αγώνα και επομένως σπεύδει να πετάξει ότι του περίσσεψε... όπως κι αν έχει, αποδεικνύεται ότι το χαρτί υγείας σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα είναι πιο χρήσιμο ακόμα και από τη σφυρίχτρα του διαιτητή!

…ή τελικά, ίσως ο μόνος που είναι για ξε-χέσιμο είναι το συγκεκριμένο είδος φιλάθλου που νομίζει ότι το γήπεδο είναι ο προσωπικός του καμπινές και το «στολίζει» ανάλογα..

Υ.Γ. Ο ύμνος της ΑΕΚ επιλέχθηκε γιατί ως οικογένεια - οι άντρηδες δηλαδή - έχουμε μια παράδοση με την ΑΕΚ. Αφήστε που όλοι οι άλλοι ύμνοι κουδουνίζουν στα αυτιά μας, ενώ αυτόν προσωπικά δεν τον είχα ξανακούσει.

Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2009

Καποτε στο Μεξικο

…το πολύ-πολύ να σου κλέβανε το πορτοφόλι.. σήμερα?! μπορεί να σε σηκώσουν ολόκληρο!

…πενία τέχνας κατεργάζεται …μην πάει το μυαλό σας στας καλάς τέχνας, είναι γνωστό ότι νηστικό αρκούδι δεν χορεύει, ούτε ζωγραφίζει καμβάδες, ούτε παίζει σονέτα στο πιάνο… καταλαβαίνετε.. μιλάμε για τας άλλας τέχνας… τας πονηράς, της λουμπινιάς και της αρπαχτής… που ανθίζουν σε περιόδους οικονομικής κρίσης σε βαθμό παράκρουσης… θα σκέφτεστε «‘νταξ ρε κοπελιά, κάτι μας είπες τώρα…» και όμως μπορεί να είμαστε ως έθνος πρώτοι στη λαμογιά αλλά αυτή τη φορά μας ξεπέρασαν μακράν οι Μεξικάνοι… οι οποίοι το μόνο που ΔΕΝ κάνουν είναι σιέστα, όπως νομίζει όλη η υφήλιος…

…αντί για σιέστα, το έχουν ρίξει στις λεγόμενες «απαγωγές-αστραπή» για να βγάλουν την τορτίγια της ημέρας οι άνθρωποι… έτσι λοιπόν, απαγάγουν έναν ταλαίπωρο πολίτη στα καλά καθούμενα, όταν κατεβάζει τα σκουπίδια του, ας πούμε… του παίρνουν την κάρτα για το ΑΤΜ… τον κρατάνε για 3-4 ημέρες μέχρι να του αδειάσουν τον τραπεζικό λογαριασμό… εε και μετά τον στέλνουν στην ευχή της Σάντα Τσικίτα… μιλάμε το φαινόμενο έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις αφού απαγάγουν ανθρώπους καθημερινά ακόμα και για τα ευτελή ποσά των 100 ή 150 δολαρίων!!

…δεν θέλω να σας μπαίνουν ιδέες, δεν θέλω να σας μπαίνουν ιδέες!

…τα τελευταία χρόνια η κυβέρνηση στο Μεξικό έχει προκαλέσει πονοκέφαλο στα καρτέλ περιορίζοντας σημαντικά τα έσοδά τους.. κι έτσι αυτοί «αναγκάστηκαν» να βρούνε άλλες πηγές εσόδων, όπως οι παραπάνω απαγωγές… έτσι είναι.. άμα τα βάζεις με τα καρτέλ, πώς περιμένεις να αντιδράσουν; να αυξήσουν τη φορολογία με την ευχή βλ. ψήφο του λαού; βέβαια, και στη μία και στην άλλη ο κακόμοιρος ο λαός την πληρώνει απλά στην περίπτωση των καρτέλ είναι προφανής ο εχθρός, στην περίπτωση της αύξησης των φόρων είναι που μπερδεύονται τα πράγματα… διότι η απαγωγή και η ληστεία είναι πράξεις παράνομες και ξέρεις με ποιον να τα βάλεις… όταν σε κλέβουν δια της νομίμου οδού και με τις ευλογίες σου, τι γίνεται όμως;

...και κάπως έτσι κατέστρεψα ένα ωραίο φευγάτο απόγευμα που ήταν αφιερωμένο στο Μεξικό μέσα από την εκπομπή "Ταξιδεύοντας” της Μάγιας Τσόκλη…σας υπόσχομαι μια άλλη φορά να γράψω για σομπρέρος, mescal, αποικιακούς θησαυρούς και έντονες μεξικάνικες γεύσεις ;)

Σάββατο, 3 Ιανουαρίου 2009

2 0 0 9