Για ενα ζεϊμπεκικο

…κάποιος έγινε φονιάς.. για μια «παραγγελιά» στέρησε τη ζωή από τρεις ανθρώπους και τραυμάτισε άλλους έξι… δεν ξέρω εάν ήταν «μακρύ ζεϊμπέκικο».. σίγουρα όμως ήταν βαρύ… από αυτά που σου κόβουν την ανάσα… που χορεύει ο άλλος και σου επιβάλλει μια διάθεση σχεδόν κατανυκτική... είναι ίσως η μόνη επίδειξη τόσης τεστοστερόνης που δεν μου προκαλεί αλλεργία.. :)

…προσωπικά, δεν είμαι λάτρης των λεγόμενων "λαϊκών" τραγουδιών, το ζεϊμπέκικο όμως το κατατάσσω στη μουσική σκηνή της «αντίστασης», εκεί που ανήκει και η ροκ μουσική, για παράδειγμα… και μου αρέσει πολύ… γιατί τα πόδια οδηγεί η ψυχή όταν χορεύεις, αλλιώς δεν γίνεται… κανείς δεν μπορεί να σου μάθει τα βήματα... είναι σαν να ζητάς να μάθουν την καρδιά σου να χτυπά... μερικά ζεϊμπέκικα δε, μου αρέσουν τόσο πολύ που θα ήθελα να είμαι άντρας όσο κρατά ένα τραγούδι… για να χορέψω… εδώ πρέπει να δηλώσω και την προκατάληψη που έχω σχετικά με τις γυναίκες που χορεύουν ζειϊμπέκικο και τους άντρες που κουνιούνται σαν κουδουνίστρες, κοινώς χορεύουν τσιφτετέλι… καλά δεν μπορώ με τίποτα λέμε να βλέπω ούτε τους μεν, ούτε τις δε… εε μην τα ισοπεδώσουμε και όλα! ας μείνει κι ένα αντρικό οχυρό απόρθητο, και αντιστοίχως ένα γυναικείο… τώρα βέβαια, εάν κάποιες γυναίκες τη βρίσκουν να ρίχνουν και τις ζεϊμπεκιές τους, τι να πω!?... τα γνωστά… περί ορέξεως… αλλά ρε κορίτσια, ειλικρινά δεν καταλαβαίνω πώς τη βρίσκετε να κρέμεστε σαν κακοριγμένο σακάκι με τη μαγκιά του Μπάμπη του Σουγιά?!

…τώρα θα αναρωτιέστε πώς και με έπιασε ξαφνικά τέτοια πρεμούρα με το ζεϊμπέκικο; αφορμή στάθηκε ο καινούργιος δίσκος – όπως θα λέγαμε παλιά -του Δ. Μητροπάνου που μου έκλεψε την καρδιά…τα τραγούδια ένα κι ένα.. συνεργάστηκε με τους καλύτερους και το αποτέλεσμα είναι μια μουσική συλλογή από αυτές που όλο και πιο σπάνια θα ακούμε πια… μιλάμε για εμπνευσμένη δημιουργία… δεν μπορώ να σκεφτώ άλλον εκτός του Μητροπάνου να αντιπροσωπεύει καλύτερα το ζεϊμπέκικο… το «Έρωτας Αρχάγγελος» είναι το αγαπημένο μου κομμάτι και το επέλεξα για να το ακούσετε… πολύ θα ήθελα να είχα γράψει εγώ τους στίχους… ειδικά το «…σαν χορεύεις να’σαι ο Διγενής» …ποιος άντρας δεν θα'θελε στην αναμέτρησή του με τον μοιραίο έρωτα, να είναι ο Διγενής!?

…εε καλά δεν θα το ρισκάρω, να απαντήσετε… ;)

..καλή ακρόαση, που λέγανε και στα νιάτα μου στο ραδιόφωνο..